۸ مطلب با موضوع «درمان بیماری» ثبت شده است

چطور دندان کودکان را صحیح مسواک بزنیم؟

چطور دندان کودکان را صحیح مسواک بزنیم؟

چطور دندان کودکان را صحیح مسواک بزنیم؟

۱- مسواک و خمیر‌دندان کودک را آماده کنید.

۲- برای دندان‌های فرزندتان آب‌گرم داشته باشید.

۳- مسواک زدن را از دندان‌های عقبی شروع کنید.

۴- به‌آرامی به سمت دندان‌های جلویی بیایید.

۵- دندان‌های کودک را با حرکتی چرخشی و دایره‌ای مسواک کنید.

۶- حالا برای خارج کردن ذرات و باقی‌مانده غذا از دهان کودک، بخش داخلی گونه‌ها را هم تمیز کنید.

۷- برای خارج نمودن پلاک، سقف دهان کودک را نیز به‌آرامی مسواک بزنید.

۸- در پایان زبان کودک را مسواک بزنید و تا جایی که راحت است قسمت‌های انتهایی زبان را هم پاک کنید.

 

منبع: چطورپدیا

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

روش صحیح مسواک زدن

چطور دندان ها را صحیح مسواک بزنیم؟

قسمت اول: استفاده از ابزار مناسب

روش صحیح مسواک زدن دندان‌ها

۱- از یک مسواک خوب استفاده کنید. ‌‌مسواکی با موهای نایلونی نرم انتخاب کنید. مسواک شما باید پلاک و باقیمانده و خرده‌های غذا را به‌خوبی از دندان‌ها بزداید؛ بدون اینکه باعث آسیب رسیدن به لثه‌ها و مینای دندان‌ها شود. اگر از مسواکی با موهای زبر استفاده کنید، دندان‌های خود را در معرض آسیب‌های جدی قرار خواهید داد. مسواک باید به‌آسانی در دستان شما جای بگیرد و استفاده از آن راحت باشد. برای اینکه بتوانید به‌خوبی به تمام دندان‌ها، به‌خصوص دندان‌های پشتی دسترسی داشته باشید، مسواک شما باید سر کوچکی داشته باشد. اگر مسواک به‌سختی در دهان شما جا می‌شود به‌احتمال فراوان زیادی بزرگ است.

  • مسواک‌های برقی می‌توانند انتخاب خوبی برای افراد تنبل باشند. اگر احساس می‌کنید مسواک برقی می‌تواند مشوق خوبی برای بیشتر وقت گذاشتن روی دندان‌های شما باشد، یکی از آنها را تهیه کنید. البته با روش و تکنیک مناسب، با یک مسواک دستی هم می‌توانید به همان خوبی دندان‌های خود را تمیز کنید.
  • یک روش خوب استفاده از مسواک دستی هنگام صبح و استفاده از مسواک برقی در شب است.
  • هرگز از مسواک‌هایی که دارای موی طبیعی حیوانات هستند، استفاده نکنید. چنین مسواک‌هایی می‌توانند به پناهگاهی برای باکتری‌ها تبدیل شوند و باید خیلی سریع تعویض شوند.

۲- مسواک خود را به‌طور منظم تعویض کنید. ‌موهای مسواک‌ با گذشت زمان فرسوده شده و انعطاف و اثرگذاری خود را از دست می‌دهند. شما باید هر سه، چهار ماه یا زمانی که موی مسواک شکل و فرم خود را از دست داد، یک مسواک جدید خریداری کنید. بررسی شکل ظاهری مسواک مهم‌تر از مدت‌زمانی است که از آن استفاده کرده‌اید. همچنین می‌توانید از آن دسته مسواک‌ها خریداری کنید که پس از مدت معینی استفاده از آنها، دسته مسواک به نشانه فرارسیدن زمان تعویض، تغییر رنگ می‌دهد.

  • تحقیقات نشان داده که هزاران میکروب وجود دارد که موی مسواک‌ها را تبدیل به خانه خود می‌کنند و می‌توانند موجب به وجود آمدن عفونت شوند.
  • بعد از گذشت سه ماه، موهای مسواک به دلیل به وجود آمدن ساییدگی و خراش تیز می‌شوند و ممکن است موجب خونریزی لثه گردند.
  • همیشه پس از استفاده، مسواک خود را بشویید و به‌صورت عمودی و بدون پوشش نگهداری کنید تا خشک شود؛ اگر مسواک خیس و نم‌دار باقی بماند به محلی برای رشد باکتری تبدیل می‌شود.

۳- از خمیردندان حاوی فلوراید استفاده کنید. فلوراید نه‌تنها به از بین بردن پلاک کمک می‌کند، بلکه موجب تقویت مینای دندان هم می‌شود. دقت کنید که از قورت دادن خمیردندان حاوی فلوراید خودداری کنید؛ چراکه در صورت خوردن مقدار زیادی از این ماده ممکن است صدمه جدی به ‌سلامتی شما وارد شود. استفاده از این نوع خمیردندان برای کودکان زیر سه سال توصیه نمی‌شود.

  • شما می‌توانید برای مشکلات مختلف دندان و لثه، از جمله کرم‌خوردگی، جرم، لثه و دندان‌های حساس، ورم لثه و دندان‌های لکه‌دار خمیردندان مناسبی تهیه کنید. سعی کنید مناسب‌ترین خمیردندان را انتخاب کرده و یا از دندان‌پزشک خود کمک بگیرید.

۴- نخ دندان استفاده کنید. استفاده از نخ دندان به‌اندازه مسواک زدن مهم است، چراکه پلاک، باکتری و تکه‌های غذایی که بین دندان‌ها گیر کرده است را از بین می‌برد. شما هر چقدر هم خوب مسواک بزنید، موهای نرم مسواک توانایی پاک کردن قسمت‌های میانی دندان‌ها را ندارند. شما همیشه باید قبل از مسواک زدن از نخ دندان استفاده کنید، تا باکتری‌ها و خرده‌های مواد غذایی که از میان دندان‌ها خارج شده‌اند در دهان باقی نمانند.

  • به یاد داشته باشید که از نخ دندان آرام استفاده کنید. هیچ‌گاه نخ دندان را به‌سرعت بین دندان‌ها حرکت ندهید چراکه ممکن است لثه‌ها را اذیت کنید. به‌آرامی خمیدگی هر دندان را دنبال کنید.
  • اگر استفاده از نخ دندان برای شما جالب نیست یا اگر دندان‌های خود را ارتودنسی کرده‌اید، خلال‌دندان را امتحان کنید. خلال‌دندان میله‌ کوچک و باریک چوبی یا پلاستیکی است که استفاده از آن نتیجه‌ای تقریباً مشابه نخ دندان را به همراه دارد.
  • همچنین می‌توانید از نخ دندان دسته‌دار کنید. این وسیله از یک نخ دندان کوچک تشکیل ‌شده که از دو طرف به یک دسته وصل شده است.

قسمت دوم: تسلط در مهارت مسواک زدن

۱- مقدار کمی خمیردندان استفاده کنید. فقط به‌اندازه یک نخود از خمیردندان بر روی مسواک خود استفاده کنید. استفاده بیش ‌از حد خمیردندان باعث ایجاد کف زیاد در دهان شما و متعاقب آن تف کردن و پایان سریع مسواک زدن است. به‌علاوه خطر قورت دادن فلوراید بالا می‌رود که خیلی خطرناک است.

  • اگر مسواک زدن برای شما دردناک است، سعی کنید آرام‌تر و فقط با حرکت دَوَرانی این کار را انجام دهید و یا از خمیردندانی استفاده کنید که مخصوص دندان‌های حساس است.

۲- مسواک را روی زاویه ۴۵ درجه از خط لثه نگه دارید. به‌آرامی و با حرکتی چرخشی و دَوَرانی مسواک بزنید. مسواک را به چپ و راست حرکت ندهید. از دندان‌پزشک خود بخواهید که روش صحیح مسواک زدن را به شما نشان دهد.

۳- به مدت ۲ تا ۳ دقیقه مسواک بزنید. هنگام مسواک زدن هر ۱۲ تا ۱۵ ثانیه فقط تعداد کمی از دندان‌ها را مسواک بزنید و حرکتی دایره‌ای را پیش بگیرید تا به این صورت تمام دندان‌ها را پوشش دهید. می‌توانید دهان خود را به چهار قسمت تبدیل کنید: بالا سمت چپ، بالا سمت راست، پایین سمت چپ و پایین سمت راست. اگر روی هر قسمت ۳۰ ثانیه زمان بگذارید، دو دقیقه کامل مسواک زده‌اید.

  • سعی کنید ابتدا قسمت‌های بیرونی دندان‌های پایین و بالا را مسواک بزنید و سپس به‌طرف قسمت‌های داخلی دندان‌ها بروید.
  • اگر احساس خستگی می‌کنید، هنگام مسواک زدن تلویزیون تماشا کنید و یا سعی کنید ملودی یک آهنگ را با خود زمزمه کنید. اگر هنگام مسواک زدن یک آهنگ کامل را زمزمه کردید، این بدین معنا است که به‌اندازه کافی مسواک زده‌اید!

۴- دندان‌های آسیاب را مسواک کنید. مسواک را طوری در دست بگیرید که به‌صورت عمود بر لب‌ها باشد یا موهای مسواک بر سطح دندان‌های آسیاب انتهای دهان قرار گیرند. مسواک را به سمت جلو و عقب دندان حرکت دهید. سپس این کار را با انجام حرکت چرخشی مسواک کامل کنید تا باکتری‌هایی که از سطح دندان‌ها جدا شده‌اند را از آن محل خارج کنید. این حرکت را در سمت مخالف دهان هم انجام دهید و وقتی‌که دندان‌های پایینی تمیز شدند، مسواک را بچرخانید و دندان‌های بالایی را هم با همین روش تمیز کنید.

  • برای اینکه بتوانید به قسمت بیرونی دندان‌های آسیاب دسترسی پیدا کنید، فک پایین خود را به سمتی حرکت دهید که روی آن کار می‌کنید. این کار فضای لازم برای حرکت دادن مسواک به بالا و پایین را فراهم می‌کند تا حرکت به سمت چپ و راست صورت نگیرد.

۵- سطح داخلی دندان‌ها را مسواک کنید. مسواک را طوری بچرخانید که سر مسواک به سمت خط لثه باشد و به این صورت دندان‌ها را مسواک کنید. طبق اظهارات دندان‌پزشکان، قسمتی که بیش از هر ناحیه دیگر نادیده گرفته می‌شود، بخش داخلی دندان‌های جلویی زیرین است؛ پس بهتر است که این قسمت را فراموش نکنید! با قرار دادن ۲ یا سه انگشت دست در دهان امتحان کنید که دهان خود را به‌اندازه کافی باز کرده‌اید؛ این کار زاویه عمودی لازم برای دسترسی کامل به دندان‌ها تا مرز لثه را به شما می‌دهد.

۶- به‌آرامی زبان خود را مسواک بزنید. زمانی که مسواک زدن دندان‌ها پایان یافت، با استفاده از موهای مسواک زبان خود را به‌آرامی تمیز کنید. مسواک را خیلی محکم روی زبان فشار ندهید، چراکه ممکن است بافت زبان آسیب ببیند. این کار بوی بدن دهان و همین‌طور باکتری‌ها را از بین می‌برد.

‌قسمت سوم: اتمام کار

۱- دهان خود را بشویید. برای شستن دهان بعد از مسواک زدن، با مقداری آب از لیوان و یا گرفتن دست خود زیر شیر آب دهان خود را بشویید و آب دهان را به بیرون بریزید.

  • توجه داشته باشید که هنوز روی درستی این کار، میان کارشناسان بحث وجود دارد. در حالی‌ که عده‌ای احساس می‌کنند که این کار بر روی کارایی فلوراید اثر منفی می‌گذارد، دیگران نگران این هستند که فلوراید قورت داده نشود. عده دیگری هم هستند که فقط دوست ندارند خمیردندان در دهانشان باقی بماند. اگر دندان‌های شما در معرض خطر کرم‌خوردگی قرار دارند، بهتر است دهان خود را نشویید یا با مقدار کمی آب بشویید تا به‌نوعی یک دهان‌شوی حاوی فلوراید ایجاد کنید.
  • تحقیقات دیگری هم وجود دارد که نشان می‌دهد شستن دهان بعد از مسواک زدن تأثیر چندانی بر کیفیت مسواک زدن یا عملکرد خمیردندان حاوی فلوراید ندارد.

۲- مسواک خود را بشویید. برای چند ثانیه مسواک خود را زیر شیر آب بگیرید تا مسواک را از باکتری‌ها بزدایید. اگر مسواک خود را نشویید، بار بعدی که از آن استفاده کنید، باکتری‌های باقی‌مانده از قبل را دوباره وارد دهان خود می‌کنید. شستشو همچنین باعث پاک شدن خمیردندان باقی‌مانده می‌شود. مسواک را جایی قرار دهید که تا دفعه بعد که از آن استفاده می‌کنید، کاملاً خشک شود.

۳- کار را با استفاده از دهان‌شوی حاوی فلوراید تمام کنید (اختیاری). مقدار کمی از دهان‌شوی را به مدت سی ثانیه در دهان خود بچرخانید و سپس به بیرون بریزید. مراقب باشید که آن را قورت ندهید.

۴- دهان خود را با آب‌نمک بشویید (اختیاری). آب‌نمک باکتری‌های بدی که روی دندان‌های شما باقی مانده‌اند را می‌کشد. این شایعه وجود دارد که آب‌نمک اسیدی است و در صورت استفاده زیاد باعث ساییدگی دندان می‌شود. به ‌هر حال بهتر است که زیاد از این محلول استفاده نکنید، چراکه استفاده زیاد از هر چیزی خوب نیست.

  • برای حفاظتی ضدباکتریایی و کامل، قبل از رفتن به رختخواب، از دهان‌شویه کلرهگزیدین استفاده کنید، اما استفاده از این محلول را به دو هفته در میان محدود کنید.

۵- حداقل دو بار در روز مسواک بزنید. بسیاری از دندان‌پزشکان توصیه می‌کنند که حداقل دو بار در روز مسواک بزنید. یک‌بار در ابتدای صبح و یک‌بار قبل از خواب. در صورت امکان، بهتر است یک‌مرتبه دیگر بین این دو بار هم مسواک بزنید. مسواک زدن با زاویه ۴۵ درجه، بهتر از مسواک زدن عادی به از بین بردن پلاک و باقی‌مانده‌های غذا و نوشیدنی‌ها کمک می‌کند. همچنین تا می‌توانید از خوردن اسنک و میان وعده خود‌داری کنید، چراکه هرچه بیشتر غذا بخورید و از دندان‌ها کار بکشید، ذرات و باقی‌مانده غذا و باکتری‌های بیشتری در دهان باقی می‌مانند.

 

منبع:چطورپدیا

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

مراقبت از دندان : چرا دندان‌ها مهم هستند؟

مراقبت از دندان : چرا دندان‌ها مهم هستند؟

دندان‌های شما بسته به اینکه کجای دهان قرار گرفته باشند، از نظر شکل و ابعاد با هم تفاوت دارند. این تفاوت‌ها دندان‌ها را قادر می‌سازد تا کارهای مختلفی انجام دهند. دندان‌ها به ما کمک می‌کنند تا غذا را جویده و هضم نماییم. برای صحبت کردن و تلفظ واضح اصوات مختلف کارایی دارند. در نهایت این دندان‌ها هستند که در شکل‌دهی صورت ما نقش دارند. لبخند سالم بر لب داشتن نعمت بزرگی است و آن‌قدر حائز اهمیت است که رسیدگی به دندان‌ها به بهترین نحو کاملاً با عقل جور درمی‌آید.

مراقبت از دندان

چه اتفاقی ممکن است برای دندان بیفتد؟

پوسیدگی دندان دردناک بوده و ممکن است منجر به پر کردن، قرار دادن تاج یا دندان مصنوعی گردد. اگر پوسیدگی دندان درمان نشود، عصب دندان دچار عفونت شده، می‌میرد و ورم و آبسه ایجاد می‌کند. این مشکل ممکن است نیازمند درمان کانال ریشه یا حتی کندن دندان باشد. داشتن یک روتین مناسب در منزل برای سالم نگاه‌ داشتن دندان و لثه بسیار مهم است. بیماری لثه شیوع فراوانی دارد و اگر درمان نشود ممکن است به از بین رفتن استخوان اطراف دندان بیانجامد. در برخی موارد ممکن است دندان شل شود یا از جا دربیاید. بیماری لثه قابل پیش‌گیری است. طی جلسات منظم شستشو و معاینه می‌توان آن را درمان کرد و تحت کنترل درآورد و از مشکلات بعدی پیش‌گیری نمود. اگر دندان از بین برود، شاید لازم باشد جای خالی‌اش را با پل، پروتز یا ایمپلنت پر کرد.

چگونه دندان و لثه‌ی خود را سالم نگاه ‌داریم؟

تمیز و سالم نگاه‌داشتن دهان کار آسانی است و باید به انجام این کار ادامه داد. با داشتن یک عادت معمول ساده می‌توان از بیشتر مشکلات دهان و دندان پیش‌گیری کرد:

  • آخرین کاری که شب انجام می‌دهید و حداقل یک‌بار طی روز، دندان خود را با خمیردندان فلوراید مسواک بزنید.
  • بعد از مسواک زدن، تف کنید اما آب نکشید تا فلوراید مدت بیشتری روی دندان‌ها بماند.
  • حداقل یک‌بار در روز بین دندان‌ها را با مسواک‌های مخصوص بین دندان یا نخ دندان تمیز کنید.
  • عادت غذایی خوبی داشته باشید و کمتر از خوراکی‌ها و نوشیدنی‌های قنددار مصرف نمایید.
  • به‌طور منظم برای معاینه به دندان‌پزشک مراجعه کنید.

گرچه بیشتر افراد به‌طور منظم مسواک می‌زنند؛ اما بیشتر آن‌ها بین دندان‌های خود را تمیز نمی‌کنند و برخی نیز برنامه‌ای برای انجام معاینات منظم دندان ندارند. با ایجاد چند تغییر کوچک در برنامه‌ی روزمره‌ی خود می‌توانید در بلندمدت تفاوت عظیمی ایجاد کنید. درست است که دندان‌پزشک شما می‌تواند دندان‌های شما را جرم‌گیری کند و هر گونه بیماری لثه‌ای که ایجاد شده باشد، درمان نماید؛ اما مراقبت روزانه از دندان بر عهده‌ی شماست و اصلی‌ترین سلاح شما مسواک، خمیردندان و تمیزکاری بین دندان‌ها است.

پلاک چیست؟

پلاک یک لایه‌ی نازک و چسبناک از باکتری است که مدام روی دندان شما تشکیل می‌شود.

پلاک چگونه پوسیدگی ایجاد می‌کند؟

وقتی غذاهایی می‌خورید که حاوی قند و نشاسته هستند، باکتری‌های درون پلاک شروع به تولید اسیدی می‌کنند که به مینای دندان حمله‌ور می‌شود. چسبندگی پلاک تماس این اسیدها را با دندان شما حفظ می‌کنند. پس از حمله‌ی مداوم اسید، مینای دندان تجزیه ‌شده و یک سوراخ یا حفره ایجاد می‌گردد.

پلاک چگونه بیماری لثه ایجاد می‌کند؟

اگر با مسواک زدن پلاک را برطرف نکنید، سفت شده و به چیزی به نام جرم دندان تبدیل می‌گردد، نام دیگر آن تارتار است. وقتی جرم نزدیک خط لثه تشکیل می‌گردد، پلاک زیر آن مواد سمی مضری تولید می‌کند که در لثه ایجاد حساسیت و تورم می‌کنند.

لثه‌ها از دندان‌ها فاصله می‌گیرند و شکاف بین آن‌ها عفونی می‌شود. اگر فوراً به بیماری لثه رسیدگی نشود، استخوانی که دندان را نگه می‌دارد، نابود شده و ممکن است یک دندان سالم شل شده و بیفتد. بیماری شدید در لثه می‌تواند به افتادن دندان‌ها و نیاز به جایگزینی آن‌ها بیانجامد.

چگونه از بیماری لثه پیش‌گیری کنم؟

جدا کردن پلاک و خرده غذا از اطراف دندان بسیار حائز اهمیت است؛ چراکه از ورم کردن لثه‌ها و عفونی‌ شدن آن‌ها پیش‌گیری می‌کند. اگر اجازه دهید پلاک روی دندان بماند، سفت ‌شده و به تارتار (جرم دندان) تبدیل می‌گردد. جرم دندان را فقط گروه دندان‌پزشکی می‌تواند بزداید. باید به‌طور منظم به قرارهای دندان‌پزشکی خود پایبند باشید تا اگر لازم باشد یک شستشوی کامل به دندان‌های شما داده شود.

از کجا بدانم بیماری لثه دارم یا خیر؟

بیماری لثه عموماً بدون درد اتفاق می‌افتد؛ با اینکه به استخوان نگاه‌دارنده‌ی دندان آسیب می‌زند. نشانه‌ی بیماری لثه (ورم لثه) معمولاً لثه‌های قرمز ورم‌ کرده‌ای است که هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن فاصله‌ی دندان‌ها خون‌ریزی می‌کند. افراد بسیاری وقتی خون‌ریزی لثه را می‌بینند، نگران می‌شوند و با ملایمت بیشتری مسواک می‌زنند یا کلاً آن را کنار می‌گذارند.

در واقع باید به‌طور منظم و کامل دندان‌های خود را تمیز کنید تا با بیماری لثه بجنگید. اگر طی چند روز خون‌ریزی لثه تمام نشد، به گروه دندان‌پزشکی خود مراجعه کنید و از آن‌ها مشورت بگیرید.

چه نوع مسواکی باید استفاده نمایم؟

دندان‌پزشک می‌تواند نوع مسواک مناسب دندان شما را معرفی نماید؛ اما بزرگ‌سالان باید مسواکی با سر کوچک یا متوسط انتخاب کنند. باید برس یا رشته‌های نرم تا متوسط، چند دسته با انتهای گرد از جنس نایلون داشته باشد. سر مسواک باید آن‌قدری کوچک باشد که به همه‌ی قسمت‌های دهان برسد، به‌ویژه ته دهان که معمولاً دسترسی دشواری دارد. کودکان باید از مسواک‌های کوچک‌تر اما به همان جنس برس استفاده نمایند.

امروزه می‌توانید مسواک‌های تخصصی‌تری خریداری نمایید. مثلاً افرادی که دندان‌های حساسی دارند اکنون می‌توانند از مسواک‌هایی نرم‌تر استفاده نمایند. همچنین برای افرادی که دندان‌های کج یا غیرعادی دارند نیز مسواک‌هایی با سری کوچک‌تر در بازار موجود است. نگه‌داشتن مسواک برای برخی افراد دشوار است؛ مثلاً به این دلیل که دچار پارکینسون هستند یا نوعی ناتوانی جسمی دارند. در حال حاضر مسواک‌هایی وجود دارد که قسمت دسته‌ی آن بزرگ بوده و سر آن زاویه دارد تا استفاده از آن آسان‌تر گردد.

چرا مسواک زدن اهمیت دارد؟

هر روز مسواک زدن و تمیز کردن دندان اهمیت دارد زیرا پلاک را از بین می‌برد. اگر پلاک از بین نرود، همین‌طور روی ‌هم ساخته می‌شود و از تکه غذاهای باقی‌مانده در دهان تغذیه کرده و درنهایت منجر به پوسیدگی دندان و بیماری لثه می‌گردد.

روش کار با مسواک‌های الکتریکی یا برقی چیست؟

سری مسواک برقی چرخش نوسانی یا لرزش دارد و با کمترین حرکت دست کاربر، بیشترین تمیزکاری را انجام می‌دهد؛ اما به‌هرحال باید مسواک را در جای درست قرار دهید.

آیا مسواک‌های برقی بهتر دندان را تمیز می‌کنند؟

آزمایش‌ها نشان می‌دهد که مسواک‌های برقی در از بین بردن پلاک موفق‌تر عمل می‌کنند. مسواک‌هایی که سری آن‌ها به هر دو سو می‌چرخد (سر چرخنده) از همه بهتر هستند. همه می‌توانند از مسواک برقی استفاده کنند؛ به‌ویژه افرادی که به‌سختی می‌توانند بازو یا دست خود را تکان بدهند. مثلاً افراد معلول یا مسن که اغلب متوجه می‌شوند استفاده از مسواک معمولی برای تمیزکاری کل دندان‌های آن‌ها مؤثر نیست.

مسواک‌های برقی همچنین برای کودکان نیز توصیه می‌شود، چراکه احتمالاً به دلیل نوآوری استفاده از مسواک برقی، تمایل بیشتری به منظم مسواک زدن نشان خواهند داد. این پرسش را با دندان‌پزشک خود مطرح کنید تا ببینید استفاده از مسواک برقی برای شما مزیتی به همراه دارد یا خیر.

چگونه مسواک بزنم؟

مسواک زدن پلاک و ذرات غذا را از سطوح داخلی، خارجی و لبه‌های دندان شما می‌زداید.

یکی از راه‌های از بین بردن پلاک در ادامه بیان شده است؛ برای آنکه بدانید کدام روش برای شما بهتر است، با دندان‌پزشک خود مشورت نمایید:

  • سر مسواک را روی دندان قرار داده و نوک برس آن را با زاویه‌ی ۴۵ درجه به خط لثه‌ی خود تکیه دهید. مسواک را با حرکات چرخشی کوچک چندین بار بر کل سطح همه‌ی دندان‌ها حرکت دهید.
  • سطح خارجی هر دندان بالا و پایین را مسواک بزنید و زاویه‌ی برس مسواک را با خط لثه حفظ کنید.
  • این کار را روی سطوح داخلی همه‌ی دندان‌های خود تکرار نمایید.
  • برای آنکه سطوح داخلی دندان‌های جلوی خود را تمیز کنید، مسواک را به‌صورت عمودی خم نموده و چند بار با چرخش‌های کوچک قسمت جلوی برس مسواک را روی آن بکشید.
  • لبه‌های دندان را نیز مسواک بزنید.
  • برای داشتن تنفسی تازه‌تر و تمیز کردن دهان با از بین برد باکتری‌ها، زبان خود را مسواک بزنید.

هر چند وقت باید مسواک بزنم؟

فراموش نکنید که آخر شب قبل از خواب و حداقل یک‌بار در روز، همه‌ی دندان‌ها را با خمیردندان فلوراید مسواک بزنید. اگر مدام بعد از مسواک زدن دچار ناراحتی یا خون‌ریزی می‌شوید، باید به دندان‌پزشک خود مراجعه نمایید.

از کجا بدانم همه‌ی پلاک‌ها را از بین برده‌ام؟

می‌توانید با استفاده از یک رنگ مخصوص که با پنبه روی دندان‌ها می‌زنید یا قرص‌های آشکار کننده‌ی ویژه، پلاک را به‌صورت لکه نمایان کنید. این مواد را می‌توانید از داروخانه یا بعضی مطب‌های دندان‌پزشکی تهیه کنید.

این لکه بی‌ضرر است و هرجای دهان را که نیاز به مسواک بیشتری داشته باشد، نشان خواهد داد. بیشتر به قسمت‌هایی که لثه و دندان به هم می‌رسند توجه نمایید. بیشتر مسواک زدن می‌تواند پلاک رنگی‌شده را از بین ببرد.

هر چند وقت یک‌بار باید مسواک خود را عوض کنم؟

مسواک‌های فرسوده نمی‌توانند به‌خوبی دندان شما را تمیز کنند و ممکن است به لثه آسیب برسانند. عوض کردن مسواک هر دو الی سه ماه یک‌بار یا زودتر، اگر سر مسواک فرسوده شده باشد، بسیار حائز اهمیت است. زمانی که رشته‌های سر مسواک از هم فاصله می‌گیرند، دیگر به‌درستی دندان را تمیز نمی‌کنند.

آیا باید از خمیردندان فلوراید استفاده کنم؟

بله. فلوراید به تقویت و محافظت از دندان کمک می‌کند و درنتیجه پوسیدگی دندان بزرگ‌سالان و کودکان را کاهش می‌دهد.

همه‌ی کودکان زیر سه سال باید یک مقدار کم از خمیردندانی با میزان فلوراید بیش از ppm۱۰۰۰ (بخش در میلیون) استفاده کنند. بعد از سه‌سالگی، باید به‌اندازه‌ی یک نخود خمیردندان حاوی ppm۱۳۵۰ الی ppm۱۵۰۰ فلوراید استفاده نمایند.

برخی خمیردندان‌های کودکان فقط نیمی از فلوراید موجود در خمیردندان بزرگ‌سالان را دارند. این خمیردندان‌ها محافظت کمی برای دندان‌ها ایجاد می‌کنند. اگر فرزندان شما زیر هفت سال سن دارند، باید هنگام مسواک زدن مراقبشان باشید و آن‌ها را تشویق کنید که خمیردندان را قورت ندهند.

چه نوع خمیردندانی باید استفاده کنم؟

به‌جز خمیردندان‌های خانوادگی معمول، خمیردندان‌های تخصصی فراوانی نیز وجود دارد. این خمیردندان‌ها شامل خمیردندان ویژه‌ی کنترل تارتار برای افرادی هستند که دچار جرم دندان می‌شوند و همچنین خمیردندانی نیز برای افرادی که دندان حساس دارند، وجود دارد. خمیردندان‌های «مراقبت کامل» حاوی موادی هستند که با بیماری لثه مبارزه کرده، نفس را تازه می‌کنند و ایجاد پلاک را کاهش می‌دهند. خمیردندان‌های «سفید کننده» در زدودن لکه برای بازیابی رنگ طبیعی دندان مفید هستند؛ اما آن‌قدر قدرت ندارند که سایه‌ی طبیعی دندان‌ها را تغییر دهند.

بعضی خمیردندان‌های کودکان فقط نصف خمیردندان‌های بزرگ‌سالان فلوراید دارند. این خمیردندان‌ها محافظت اندکی برای دندان‌ها به همراه دارند. اگر فرزند زیر هفت سال دارید، باید هنگام مسواک زدن مراقبشان باشید. آن‌ها را تشویق کنید که خمیردندان را قورت ندهند و بعد از مسواک زدن فقط آن را تف کنند؛ اما دهان خود را با آب نشویند.

برای آنکه دهانی تمیز و سلامت داشته باشید، باید از محصولات مراقبت از دندان متناسب استفاده کنید. از دندان‌پزشک خود بخواهید تا به شما بگوید چه انتخاب‌هایی دارید و نظر خود را درباره‌ی آن‌ها بیان کنند.

چه مقدار خمیردندان باید استفاده کنم؟

نیازی نیست سر مسواک را کامل با خمیردندان بپوشانید. بچه‌های زیر سه سال باید فقط ذره‌ای خمیردندان استفاده کنند و کودکان بالای سه سال به‌اندازه‌ی یک نخود. به یاد داشته باشید بعد از مسواک زدن، خمیردندان را تف کنید اما دهان را آب نکشید تا فلوراید مدت‌زمان بیشتری روی دندان‌ها بماند.

زمانی که بین دندان‌های خود را تمیز می‌کنم، لثه‌ام باید خون‌ریزی داشته باشد؟

ممکن است چند روز اولی که بین دندان‌ها را تمیز می‌کنید، لثه خون‌ریزی کند یا زخم شود. بعد از آنکه پلاک تجزیه شد و سلامت دهان و دندان بهبود یافت، این مسئله معمولاً برطرف می‌شود. اگر خون‌ریزی متوقف نشد، با دندان‌پزشک خود در میان بگذارید. شاید مشکل این است که درست تمیز نمی‌کنید یا نیاز باشد گروه دندان‌پزشکی، دندان و لثه‌ی شما را کامل‌تر تمیز کنند.

چگونه باید بین دندان‌های خود را تمیز کنم؟

با استفاده از یک مسواک «بین‌دندانی» یا نخ دندان می‌توانید این کار را انجام دهید. تمیزکاری بین دندان‌ها پلاک و ذرات غذا را از میان آن‌ها و زیر خط لثه، قسمت‌هایی که مسواک به آن دسترسی ندارد، بیرون خواهد کشید. هنگام استفاده از نخ دندان یا مسواک بین‌دندانی از یک الگوی منظم پیروی نمایید و هیچ‌ یک از دندان‌ها را جای نگذارید. بد نیست به آینه نیز نگاه کنید.

قسمت پشت دندان‌های آخر را فراموش نکنید. همچنین تمیز کردن دور لبه‌ی هرگونه تاج، پل یا ایمپلنت بسیار حائز اهمیت است. باید حداقل روزی یک‌بار بین دندان‌ها را تمیز کنید. دندان‌پزشک می‌تواند روش صحیح تمیز کردن بین دندان‌ها را به شما یاد بدهد.

بین‌دندانی

مسواک‌های بین‌دندانی در اندازه‌های مختلفی موجود هستند. بهتر است از دندان‌پزشک یا متخصص بهداشت بپرسید کدام اندازه از این نوع مسواک‌ها برای دهان شما مناسب است.

مسواک بین‌دندانی را بین انگشت شست و اشاره نگاه ‌دارید. به‌آرامی مسواک را بین شکاف دندان‌ها قرار دهید. سر مسواک را به‌زور وارد شکاف نکنید. اگر از هم باز یا خم گردد، یعنی اندازه‌اش بیش‌ازحد بزرگ است. باید مسواکی با سری کوچک‌تر برای این فضا تهیه کنید.

نخ دندان

  • حدوداً ۴۵ سانتی‌متر از نخ دندان را ببرید و کمی از آن را دور یک انگشت از هر دست بپیچید.
  • نخ را محکم بین دو شست و انگشتان اشاره نگاه ‌دارید به صورتی که به‌اندازه‌ی حدود ۳ سانتی‌متر نخ آن وسط باشد و دقت کنید شل نشود. با حرکتی «نوسانی» و آرام نخ دندان را بین دندان‌های خود ببرید. محکم آن را نکشید یا به لثه نکوبانید.
  • زمانی که نخ دندان به خط لثه رسید، آن را به شکل C دور یک دندان خم نمایید تا جایی که مقاومت دندان را حس کنید.
  • نخ را روی دندان نگاه‌ دارید. با ملایمت کنار دندان را خراش و نخ را از لثه فاصله دهید. این کار را در سوی دیگر شکاف نیز به پهلوی دندان بعدی انجام دهید.
  • پشت دندان آخر را فراموش نکنید.
  • هنگام استفاده از نخ دندان، از الگوی مشخصی پیروی نمایید. از بالا شروع کرده و از راست به چپ پیش روید. سپس در پایین دوباره از راست به چپ کار را شروع کنید. به این شکل احتمال آنکه بعضی دندان‌ها جا بیافتد کم می‌شود.

آیا استفاده از «شستشو دهنده دهان» مفید است؟

شستشو دهندگان دهان یا واتر جت‌ ها از جریان آب استفاده می‌کنند تا پلاک و ذرات غذا را از اطراف دندان‌ها بزدایند. این دستگاه‌ها به‌ویژه اگر سیم ارتودنسی یا پل ثابتی روی دندان‌ها داشته باشید که شستن آن‌ها را دشوار کرده باشند یا اگر استفاده از مسواک‌های میان‌دندانی یا نخ دندان برای شما دشوار است، کمک خوبی به شمار می‌روند.

شستشو دهندگان دهان

آیا باید از دهان‌شویه استفاده کنم؟

دهان‌شویه‌ی حاوی فلوراید می‌تواند به پیش‌گیری از پوسیدگی دندان کمک کند. شاید دندان‌پزشک، دهان‌شویه‌ی آنتی‌باکتریال به شما پیشنهاد دهد تا تجمع پلاک را کنترل و بیماری لثه را کم نمایید. اگر متوجه شدید که صرفاً برای خنک کردن نفس و خوشبو کردن دهان به‌طور منظم از دهان‌شویه استفاده می‌کنید، پس به دندان‌پزشک خود مراجعه نمایید؛ زیرا بدبویی دهان یکی از نشانه‌های دندان و لثه‌ی ناسالم یا ضعف در سلامت عمومی بدن است.

برنامه‌ی غذایی کمکی می‌کند؟

بسیاری فکر می‌کنند مقدار زیاد مواد قندی در برنامه‌ی غذایی است که باعث پوسیدگی می‌شود؛ اما اشتباه است. تعدد دفعات مصرف مواد قندی است که مشکل‌زا می‌گردد، نه مقدار آن. تقریباً یک ساعت طول می‌کشد تا دهان بتواند اسیدهایی را که با خوردن و نوشیدن مواد قندی تولید می‌گردد، خنثی نماید. در طی این زمان، دندان مورد حمله‌ی این اسید قرار می‌گیرد؛ بنابراین باید تعداد این‌گونه حملات را با محدود کردن مصرف قند به وعده‌های اصلی کاهش داد. جویدن آدامس بدون قند و نوشیدن آب بعد از وعده‌ها و میان وعده‌ها نیز به تسریع فرایند خنثی‌سازی اسید کمک می‌کند.

نوشیدنی‌های قندی گازدار، آب‌میوه‌ها، نوشیدنی‌های ورزشی و مشروبات علاوه بر ایجاد پوسیدگی، می‌توانند اسیدی بوده و فرسایش دندان را به همراه داشته باشند. این اتفاق زمانی می‌افتد که غذا و نوشیدنی به‌مرورزمان پوشش مینای دندان را از بین ببرد و احتمالاً باعث حساس شدن دندان می‌گردد.

چگونه دندان مصنوعی خود را تمیز کنم؟

چگونه دندان مصنوعی خود را تمیز کنم؟

تمیز کردن دندان‌های مصنوعی دقیقاً به‌اندازه‌ی تمیز کردن دندان‌های طبیعی اهمیت دارد. ممکن است غذا پیرامون لبه‌ها و گیره‌های دندان مصنوعی گیر کند و اگر کامل تمیز نگردد، این غذای جمع شده فاسد می‌شود.

باید یک مسواک جداگانه برای تمیز کردن دندان مصنوعی داشته باشید. قانون کلی: مسواک بزنید، آب بکشید، دوباره مسواک بزنید. دندان مصنوعی را بالای یک کاسه آب تمیز کنید مبادا از دست بیافتد. قبل از خیس کردنش، با مسواک آن را تمیز کنید تا ذرات غذا از آن جدا شود. به مدت کوتاهی در یک تمیزکننده‌ی مخصوص قرار دهید و سپس دوباره مثل دندان‌های طبیعی آن را مسواک بزنید.

مطمئن شوید که حتماً همه‌ی سطوح آن شامل سطحی که روی لثه‌ی شما می‌نشیند، خوب تمیز شود. اگر متوجه تجمع لکه یا پوسته شدید، از گروه دندان‌پزشکی بخواهید آن را تمیز کنند. بیشتر دندان‌پزشک‌ها برای دندان مصنوعی هم مسواک کوچک یا متوسط را توصیه می‌کنند.

من ایمپلنت دارم. باید کار خاصی انجام دهم؟

دندان‌پزشک یا جراح دندان روش مراقبت پس از جراحی ایمپلنت را به شما یاد خواهند داد. حتماً باید آن را به‌طور منظم و کامل تمیز کنید تا از بیماری لثه و عفونت‌های احتمالی پیشگیری نمایید. از دستورالعملی که دندان‌پزشک یا جراح به شما می‌دهد پیروی کنید.

چرا باید به‌طور منظم به دندان‌پزشک مراجعه کنم؟

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. اگر به‌طور منظم به دندان‌پزشک خود مراجعه کنید، به درمان کمتری نیاز خواهید داشت و اگر مشکلی درراه باشد، زودتر آن را تشخیص داده و درمان آن را آسان‌تر خواهند نمود.

سخن آخر

سلامت دندان از شما آغاز می‌شود. با پیروی از این نکات ساده می‌توانید دهان خود را تمیز و سالم نگاه‌دارید:

  • به مدت دو دقیقه با استفاده از خمیردندان فلوراید مسواک بزنید، یک‌بار شب قبل از خواب و حداقل یک‌بار در طول روز.
  • بعد از مسواک زدن خمیردندان را تف کنید اما دهان را آب نکشید.
  • از مسواکی با سری کوچک یا متوسط استفاده کنید.
  • مسواک برس نرم یا نیمه نرم، چند رشته‌ای با نوک نایلونی گرد داشته باشد.
  • به استفاده از مسواک برقی فکر کنید.
  • برای تمیز کردن دندان، حرکات چرخشی ریز را فراموش نکنید.
  • به‌طور منظم، حداقل هر ۳ ماه یک‌بار مسواک خود را عوض نمایید.
  • هر روز با استفاده از مسواک بین‌دندانی یا نخ دندان شکاف میان دندان‌ها را تمیز کنید.
  • دفعات مصرف غذا و نوشیدنی قندی را کاهش دهید.
  • به‌طور منظم و به تعداد دفعات توصیه ‌شده توسط دندان‌پزشک به او مراجعه نمایید.

 

منبع:چطورپدیا

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

چطور دندان‌ها را بدون مسواک تمیز کنیم؟

چطور دندان‌ها را بدون مسواک تمیز کنیم؟

روش اول: پیدا کردن جایگزینی برای مسواک

تمیز کردن دندان با دستمال‌کاغذی

۱- از یک حوله کوچک یا دستمال‌کاغذی استفاده کنید. یک حوله زبر کار تمیز کردن را بهتر انجام می‌دهد، اما اگر حوله در دسترس نبود می‌توانید از دستمال‌کاغذی هم استفاده کنید.

  • حوله یا دستمال‌کاغذی را به دور انگشت اشاره خود بپیچید و نم‌دار کنید و در‌صورت دسترسی، کمی خمیردندان به روی آن اضافه کنید.
  • تصور کنید در‌حال مسواک‌زدن هستید و همان‌گونه دندان‌های خود را تمیز کنید؛ کار را با لثه‌ها شروع و سپس هر دندان را با حرکتی دایره‌ای پاک کنید.
  • تمیز کردن زبان فراموش نشود.
  • در پایان دهان خود را به‌خوبی با آب بشویید.

تمیز کردن دندان با چوب درخت

۲- یک شاخه کوچک بیابید. قبل از اختراع مسواک، بسیاری از مردم دندان‌های خود را با شاخه درختان تمیز می‌کردند. در بسیاری از نقاط جهان هنوز هم خیلی‌ها با استفاده از شاخه درختان بلوط، اراک و نیم، این کار را انجام می‌دهند. تحقیقات ثابت کرده که شاخه درخت اراک حاوی فلوراید و خواص ضد‌میکروبی است و استفاده از آنها به همان مقدار و جه بسا بیشتر از مسواک و خمیردندان کارایی دارد.

  • یک شاخه جوان و منعطف با پوست نازک به طول ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر پیدا کنید.
  • پوست را بکنید و یک سمت شاخه را بجوید تا بافت و رشته‌های آن از هم جدا شوند و تبدیل به یک مسواک کوچک شود. حال می‌توانید از آن برای مسواک زدن دندان‌هایتان استفاده کنید.
  • همچنین می‌توانید برای پاک کردن فضاهای خالی بین دندان‌ها از خلال‌دندان استفاده کنید؛ البته مراقب باشید باعث خون‌ریزی لثه‌ها نشوید.

۳- از انگشت خود استفاده کنید. اگر حوله، دستمال یا شاخه درخت در دسترس نبود، همیشه می‌توانید از انگشت خود استفاده کنید. ابتدا دستان خود را به‌خوبی بشویید و سپس همان‌گونه که از مسواک استفاده می‌کنید ابتدا لثه‌ها را به‌آرامی تمیز کنید، سپس تک‌تک دندان‌های فک بالا و پایین را با حرکتی چرخشی و دایره‌وار پاک کنید.

  • حتماً قبل از اینکه از فک بالا به سراغ دندان‌های پایینی بیایید، انگشت خود را بشویید و این کار را قبل از تمیز کردن قسمت داخلی دندان‌ها نیز تکرار کنید.
  • در انتها دهان خود را به‌خوبی بشویید و آب را حداقل به مدت سی ثانیه در دهان خود نگه‌دارید و به تمام نقاط آن برسانید.

روش دوم: تمیز کردن دندان‌ها بدون مسواک زدن

۱- از دهان‌شوی استفاده کنید. با اینکه نمی‌توان از دهان‌شوی به‌عنوان جایگزینی برای مسواک و خمیر‌دندان بهره برد، مشاهدات نشان داده که این محلول توانایی بالایی در کشتن میکروب‌های دهان و جلوگیری از شکل‌گیری پلاک دندان دارد. برای تمیز کردن دندان‌ها مقداری از این محلول را به مدت یک دقیقه در دهان خود نگه‌دارید و به تمام نقاط آن برسانید.

  • اگر از دهان‌شوی لیسترین استفاده می‌کنید، آن را با مقداری آب رقیق کنید.

۲- برای تمیز کردن دندان‌ها از نخ دندان استفاده کنید. اگر مسواک خود را فراموش کرده ولی نخ دندان را به همراه دارید، شما فرد خوش‌شانسی هستید! بسیاری از دندان‌پزشکان بر این باورند که استفاده از نخ دندان به‌تنهایی برای مراقب از دندان‌ها از مسواک هم مهم‌تر است. نخ دندان به خارج کردن باکتری و غذا از بین دندان‌ها‌ و لثه‌ها کمک می‌کند. برای تکمیل کار، بعد از استفاده از نخ دندان حتماً دهان خود را به‌خوبی بشویید.

  • استفاده از نخ دندان منجر به جریان خون بهتر میان لثه‌ها می‌شود که این جریان باعث ایجاد سدی حفاظتی در مقابل باکتری‌ها می‌گردد.

۳- در زیر دوش دهان خود را بشویید. هنگام دوش گرفتن دهان خود را باز کنید و اجازه‌ دهید آب گرم در دهانتان جریان یابد. دوش آب مانند یک سیستم‌ waterpick پلاک و خرده‌های غذا را از دهان و دندان‌های شما پاک ‌می‌کند. علاوه‌ بر این می‌توانید از انگشت خود نیز مانند توضیحات پیشین برای تمیز کردن دندان‌ها استفاده کنید.

 

۴- برای تمیز کردن دندان‌ها آدامس بجوید. مشاهدات ثابت کرده است جویدن آدامسِ بدون قند برای پاک کردن دندان‌ها از ذرات غذا، پلاک و باکتری، عملکردی مشابه با نخ دندان دارد و به‌علاوه باعث خوشبو شدن دهان نیز می‌شود. مدت‌زمان مطلوب برای جویدن یک دقیقه است. پس‌از آن باکتری‌ها دوباره از آدامس به دهان منتقل می‌شوند.

  • جویدن آدامسِ بدون قند همچنین باعث ایجاد pH بزاقی متوازنی در دهان می‌شود که از شکل‌گیری باکتری‌ها جلوگیری می‌کند.

۵- با چای سبز دهان خود را بشویید. چای سبز دارای ترکیبات آنتی‌اکسیدان پلی فنول است که پلاک را کاهش می‌دهد و با بیماری‌های لثه مبارزه می‌کند. می‌توانید به‌سادگی چای را بنوشید و یا برای نتیجه‌ای بهتر مانند دهان‌شوی از آن استفاده کنید.

۶- میوه و سبزیجاتی بخورید که دهان را نیز تمیز می‌کنند. خاصیت سایشی سبزیجات دارای فیبر می‌تواند به شما در تمیز کردن دندان‌هایتان کمک کند؛ همچنین ویتامین‌ها و اسید‌های آنها برای سفیدی و مراقب در برابر کرم‌خوردگی دندان‌ها مفید است.

  • سیب- سیب با ویتامین سی و اسید مالیک به مراقب از لثه‌ها و سفیدی دندان‌ها کمک می‌کند.
  • هویج- هویج که سرشار از ویتامین آ است، به تقویت مینای دندان کمک می‌کند. فیبرهای موجود در بافت هویج، بر روی سطح و میان دندان‌ها مانند موهای بسیار کوچک مسواک عمل می‌کنند و همچنین نوعی ماساژ طبیعی برای لثه‌ها به ارمغان می‌آورند.
  • کرفس- جویدن کرفس مقدار زیادی بزاق تولید می‌کند که در تعدیل و خنثی‌سازی اسیدهای مخرب دندان‌ها نقش مهمی دارد.

روش سوم: یافتن جایگزینی برای خمیر‌دندان

۱- جوش‌شیرین را جایگزین خمیر‌دندان کنید. چنانچه علاوه بر مسواک، خمیر‌دندان را هم فراموش کرده‌اید، می‌توانید از جوش‌شیرین به‌عنوان جایگزینی مناسب استفاده کنید. جوش‌شیرین به دلیل داشتن توانایی در سفید کردن دندان‌ها و از بین بردن پلاک، یکی از اجزاء بسیاری از خمیر‌دندان‌ها محسوب می‌شود. کافی است مقداری از آن را روی انگشت، دستمال‌کاغذی یا حوله قرار دهید و مسواک بزنید.

۳- مخلوط آب‌نمک را امتحان کنید. نمک دارای خاصیت طبیعی ضد باکتریایی است و همچنین می‌تواند بخشی از جرم‌های تشکیل‌دهنده پلاک در دهان شما را از بین ببرد. یک یا دو قاشق چای‌خوری نمک را با مقداری آب ولرم مخلوط کنید و اجازه دهید نمک به‌خوبی در آب حل شود. انگشت، دستمال‌کاغذی یا حوله را در لیوان آب‌نمک فرو کنید و سپس مسواک بزنید؛ همچنین می‌توانید پس از مسواک زدن برای شستن دهان خود از آب‌نمک استفاده کنید.

  • اگر برای پر کردن دندان‌هایتان از فلز استفاده شده است، زیاد از این محلول استفاده نکنید، چراکه نمک باعث خوردگی فلزات می‌شود.

۴- با استفاده از توت‌فرنگی خمیر‌دندان تولید کنید. توت‌فرنگی حاوی ویتامین سی برای کمک به بهداشت لثه‌ها و همچنین اسید مالیک برای سفیدی و از بین بردن پلاک دندان‌ها است. توت‌فرنگی له‌شده به‌تنهایی و یا در صورت ترکیب شدن با جوش‌شیرین، جایگزینی مناسب برای خمیر‌دندان است.

  • حتماً پس از مسواک زدن دهان را به‌خوبی بشویید چراکه توت‌فرنگی دارای قند است که خود به خرابی دندان‌ها کمک می‌کند.
  • توجه داشته باشید که توت‌فرنگی حاوی فروکتوز یا همان شهد میوه است. این ماده طبیعی نسبت به قند خطر کمتری دارد ولی با این حال ممکن است موجب پوسیدگی دندان شود. قبل از استفاده از خمیر‌دندان توت‌فرنگی که درست کرده‌اید، این مسئله را با دندان‌پزشک خود مطرح کنید.

 

منبع:چطورپدیا

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

چگونه از دندان پر شده مراقبت کنیم ؟

چطور از دندان پر شده مراقبت کنیم ؟

بخش اول: مراقبت از دندانی که به‌تازگی پر شده است

روش مراقبت از دندان پر شده

۱- ببینید چه مقدار زمان می‌برد تا پر شدگی دندان در جای خود محکم شود. مواد مختلفی برای پر کردن دندان مورد استفاده قرار می‌گیرد و هرکدام مدت‌زمان مخصوص به خود را برای محکم شدن طی خواهد کرد. آگاهی نسبت به این زمان یک چارچوب زمانی کلی در اختیار شما می‌گذارد که طی آن باید توجه و مراقبت ویژه داشته باشید تا هیچ‌گونه آسیبی به دندان پر شده نرسد.

  • ماده‌ی طلایی، آمالگام و کامپوزیت حدوداً طی ۲۴ الی ۴۸ ساعت سفت می‌شود.
  • ماده‌ی سرامیک با کمک اشعه‌ی آبی فوراً سفت می‌شود.
  • آینومر شیشه‌ای طی ۳ ساعت پس از پر کردن خود را می‌گیرد؛ اما ممکن است ۴۸ ساعت زمان ببرد تا خوب سفت شود.

پر کردن دندان

۲- اگر لازم بود، مسکن مصرف کنید. می‌توانید پیش از آنکه اثر ماده‌ی بی‌حسی از بین برود، از مسکن‌های بدون نسخه استفاده کنید و تا زمانی که حساسیت برطرف شود، به استفاده از این مواد مسکن ادامه دهید. این کار برای رفع هرگونه ورم یا درد مؤثر خواهد بود.

  • از دندان‌پزشک بپرسید آیا نیاز به مسکن برای کاهش حساسیت بعد از عمل دارید یا خیر. برای مصرف هر نوع مسکن پس از پر کردن دندان، از توصیه‌های بسته‌ی مسکن یا دندان‌پزشک خود پیروی نمایید.
  • حساسیت عموماً طی یک هفته بهبود خواهد یافت.

۳- تا زمانی که اثر بی‌حس‌کننده از بین برود، از غذا و نوشیدنی پرهیز کنید. تا چند ساعت پس از پر کردن دندان، به دلیل مواد بی‌حس‌کننده‌ای که طی عمل تزریق می‌شود، چیزی حس نمی‌کنید. اگر امکانش وجود داشته باشد تا زمانی که اثر بی‌حس‌کننده فروکش کند چیزی نخورید و ننوشید تا به خود صدمه نزنید.

  • اگر چیزی بخورید یا بنوشید، بی‌حسی، تنظیم حرارت را دشوار می‌کند یا ممکن است قسمت داخلی گونه، زبان یا نوک زبان را گاز بگیرید.
  • اگر نمی‌توانید صبر داشته باشید، غذای نرم، مثل ماست یا پوره‌ی سیب و نوشیدنی‌های ساده‌ای مثل آب میل کنید. با سمت مخالف پر شدگی در دهان غذا را بجوید تا مبادا به خود صدمه بزنید یا پر شدگی را خراب کنید.

۴– از خوردن غذاها و نوشیدنی‌های داغ و سرد اجتناب کنید. دندان و مواد پر شده درون آن تا چند روز پس از عمل بسیار حساس خواهند بود. از مصرف مواد غذایی و نوشیدنی‌هایی که بسیار داغ و یا بسیار سرد بوده و سبب تحریک حساسیت و درد دندان و یا حتی موجب آسیب مواد داخلی دندان می‌شود، اجتناب کنید.

  • غذاهای بسیار گرم یا سرد و نوشیدنی‌ها ممکن است روند پیوند مواد را مختل کنند. مواد کامپوزیت به‌طورکلی به دندان پیوند می‌شوند و فرایند پیوند تا حداقل ۲۴ ساعت ادامه دارد، بنابراین توصیه می‌شود که در طول این مدت غذاها و نوشیدنی‌های ولرم مصرف کنید.
  • دمای بسیار بالا و پایین سبب انبساط و انقباض مواد پرشده‌ی درون دندان می‌شود، به‌خصوص اگر جنس این مواد از فلز باشد. این امر بر میزان سازگاری، شکل ظاهری و مقاومت مواد تأثیرگذار بوده و می‌تواند سبب شکستگی و یا سوراخ شدن دندان شود.
  • قبل از صرف غذاهای گرم مانند سوپ یا غذاهای پخته شده مانند لازانیا و همچنین نوشیدنی‌های گرم مثل قهوه و چای، کمی صبر کنید تا خنک شوند و سپس نوش جان کنید.

۵- از خوردن غذای سفت، جویدنی یا چسبناک خودداری نمایید. سعی کنید تا چند روز پس از پر کردن دندان غذای سفت، جویدنی یا چسبناک نخورید. خوراکی‌هایی نظیر آب‌نبات، سوهان و سبزیجات خام ممکن است مشکلاتی نظیر کنده‌ شدن مواد درون دندان پر شده شوند.

  • محکم جویدن غذا ممکن است باعث ایجاد ترک در مواد درون دندان یا خود دندان شوند. خوراکی چسبناک ممکن است تا مدت‌ها به سطح دندان پر شده بچسبد و بیش ‌از پیش آن‌ها را در معرض کرم‌خوردگی قرار دهد.
  • غذایی که بین دندان‌ها گیر می‌کند، می‌تواند دندان پر شده را تضعیف کرده و شما را در معرض کرم‌خوردگی‌های بیشتری قرار دهد. برای پیش‌گیری از این مشکل، بعد از هر میان‌وعده یا وعده‌ی غذایی دهان خود را با آب بشویید و پس از مسواک زدن و استفاده از نخ دندان، از دهان‌شویه‌ی دارای فلوراید استفاده کنید.

۶- با قسمت مخالف پرشدگی دندان در دهان غذا بخورید. زمانی که بالاخره چیزی میل می‌کنید، مراقب باشید که به مدت یک یا دو روز، با قسمت مخالف پرشدگی در دهان غذا را بجوید. با این کار مطمئن می‌شوید که پرشدگی به‌خوبی در جای خود سفت می‌شود و آسیب نمی‌بیند.

۷- برآمدگی‌های دندان پرشده را بررسی کنید. ازآنجایی‌که دندان‌پزشک، دندان را «پُر» می‌کند، این احتمال وجود دارد که بیش ‌از حد نیاز مواد به قسمت مدنظر تزریق کند. به آرامی دندان‌ها را روی هم بفشارید تا اگر برآمدگی روی قسمت پرشده وجود داشت، آن را حس کنید. اگر متوجه برآمدگی شدید، برای پیش‌گیری از ترک برداشتن ماده‌ی پرکننده یا ایجاد درد بعد از عمل، با دندان‌پزشک خود تماس بگیرید.

  • قسمت‌های برآمده ممکن است باعث شوند نتوانید دهان خود را درست ببندید یا به‌درستی گاز بگیرید. همچنین مشکلات دیگری نیز ایجاد می‌کند: درد، ناتوانی در خوردن غذا با آن قسمت از دهان که پرشدگی دندان دارد، ترک برداشتن ماده‌ی پرکننده، گوش‌درد و صدای تق‌تق در مفصل گیجگاهی زیروار‌ه‌ای.

۸- هر مشکلی داشتید با دندان‌پزشک تماس بگیرید. اگر متوجه هر مشکلی در دندان، دهان یا مواد پر کننده دارید، با دندان‌پزشک تماس بگیرید. با این کار مطمئن خواهید شد که هیچ مسئله‌ی پنهانی وجود ندارد و شاید بتوانید از آسیب بیشتر به دندان‌های خود پیش‌گیری نمایید.

مراقب به وجود آمدن نشانه‌های زیر باشید و اگر هرکدام از آن‌ها را تجربه کردید با دندان‌پزشک تماس بگیرید:

  • حساسیت در دندان پر شده
  • وجود ترک در ماده‌ی پر کننده
  • فقدان ماده‌ی پر کننده یا کنده ‌شدن تکه‌ای از آن
  • تغییر رنگ دندان‌ یا ماده‌ی پر کننده
  • زمانی که متوجه شوید ماده‌ی پرکننده لق می‌زند و زمانی که چیزی می‌نوشید، از کنار آن رسوخ کند.

بخش دوم: مراقبت روزانه از دندان‌های پرشده

۱- هر روز مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید، حتی پس از هر وعده‌ی غذایی. استفاده‌ی روزمره و بعد از وعده‌های غذایی از مسواک و نخ دندان می‌تواند سلامت دندان، مواد پر کننده و لثه‌ها را حفظ نماید. داشتن محیط تمیز باعث می‌شود از نیاز به پر کردن دندان‌های دیگر و لکه‌های ناخوشایند روی دندان پیش‌گیری کنید.

  • اگر می‌توانید حتماً بعد از هر وعده‌ی غذایی مسواک زده و از نخ دندان استفاده کنید. اگر غذا در دندان گیر کند، محیطی پدید می‌آورد که در آن کرم‌خوردگی بیشتر شایع شده و به دندان‌های پر شده نیز آسیب می‌رسد. اگر مسواک ندارید، جویدن آدامس نیز مفید خواهد بود.
  • قهوه و چای ممکن است ماده‌ی پر کننده و دندان‌های شما را لکه‌دار کنند. اگر از این نوع نوشیدنی‌ها مصرف می‌کنید، بعد از نوشیدن آن‌ها مسواک بزنید تا از لکه‌دار شدن دندان‌ها پیش‌گیری نمایید.
  • تنباکو و سیگار نیز می‌توانند مواد پرکننده و دندان‌ها را لکه‌دار کنند.

۲- در مصرف خوراکی‌ها و نوشیدنی‌های قندی و اسیدی محدودیت ایجاد نمایید. خوراکی‌ها و نوشیدنی‌های قندی و اسیدی باعث می‌شوند تا نیاز بیشتری به پر کردن دندان‌ها داشته باشید و کنترل کردن میزان مصرف آن‌ها، به سلامت بیشتر دهان و دندان منجر خواهد شد. پوسیدگی دندان زیر دندان پر شده به‌سادگی ممکن است. به‌مرور زمان، پرشدگی‌ها به‌طور طبیعی تجزیه شده و نشت می‌کنند؛ بنابراین داشتن برنامه‌ی غذایی سالم و بهداشت مناسب برای پیش‌گیری از پوسیدگی زیر پٌر شدگی‌های موجود نیز حائز اهمیت است. مسواک زدن پس از مصرف این غذاها کمک می‌کند تا نیاز کمتری به پر کردن دوباره‌ی دندان پر شده یا دندان‌های دیگر داشته باشید.

  • اگر مثلاً به دلیل حضور در مدرسه، نمی‌توانید مسواک بزنید، پس با آب، دهان خود را بشویید. آب بیشتری بنوشید. تعداد میان‌وعده‌های خود را کاهش دهید و از خوراکی‌های چسبناک اجتناب کنید.
  • برنامه‌ی غذایی سالم و متعادلی از پروتئین با چربی کم، میوه و سبزیجات و حبوباتی داشته باشید که به سلامت عمومی بدن از جمله سلامت دهان و دندان کمک می‌کند.
  • حتی برخی غذاهای سالم نیز اسیدی هستند، مثلاً مرکبات. همچنان این مواد غذایی را در برنامه‌ی خود داشته باشید؛ اما مقدار مصرف آن‌ها را محدود کرده و پس از مصرف آن‌ها مسواک بزنید. سعی کنید آبمیوه‌ها را با ۵۰% آب رقیق نمایید.
  • نوشابه، شیرینی و آب‌نبات نمونه‌هایی از خوراکی‌ها و نوشیدنی‌های قندی و اسیدی هستند. نوشیدنی‌های ورزشی، انرژی‌زا و قهوه با شکر نیز ازجمله این مواد خوراکی به شمار می‌روند.

۳- از ژل‌های فلوراید استفاده کنید. اگر چند دندان پر شده دارید، از دندان‌پزشک خود بخواهید ژل یا خمیر فلوراید به شما تجویز نماید. فلوراید به حفاظت از دندان‌ها در برابر کرم‌خوردگی‌های جدید کمک کرده و سلامت عمومی دهان و دندان را افزایش می‌دهد.

  • ژل یا خمیر فلوراید به تقویت مینای دندان کمک کرده و عمر مواد پر کننده‌ی دندان‌ها را افزایش می‌دهد.

۴- از دهان‌شویه‌ها و خمیردندان‌های حاوی الکل دوری کنید. دهان‌شویه و خمیردندان‌های حاوی الکل می‌توانند عمر ماده‌ی پرکننده را کاهش داده یا حتی آن‌ها را لکه‌دار کنند. از خمیردندان و دهان‌شویه‌ی رنگی غیرالکلی استفاده کنید تا از این مسائل پیش‌گیری نمایید.

  • می‌توانید اطلاعات لازم را درباره‌ی منشأ مواد تشکیل‌دهنده‌ی خمیردندان‌ها و دهان‌شویه‌های موجود در بازار از طریق اینترنت یا مشورت پزشک داروخانه به دست آورید.

۵- دندان‌ها را روی هم نسایید. اگر به عادت بد شبانه دندان‌قروچه و ساییدن دندان‌ها دچار هستید، ممکن است به پرشدگی‌ها و دندان‌های خود آسیب بزنید. اگر چنین عادتی دارید، برای استفاده از محافظ دندان، با دندان‌پزشک خود مشورت کنید.

  • ساییدن دندان‌ها به هم باعث از بین رفتن ماده‌ی پرکننده شده و حساسیت و آسیب‌هایی نظیر لب‌پر شدن یا ترک می‌شود.
  • جویدن ناخن، باز کردن بطری یا نگاه‌ داشتن اشیاء با دندان نیز ازجمله عادت‌های نامطلوب به شمار می‌روند. سعی کنید از این کارها بپرهیزید تا به دندان یا پر شدگی‌های خود آسیب نرسانید.

۶- به‌طور منظم برای معاینه و تمیزکاری به مطب دندان‌پزشک خود مراجعه نمایید. معاینه و تمیزکاری منظم بخشی جدایی‌ناپذیر از حفظ سلامت دهان و دندان است. حداقل دو بار در سال، یا در صورت وجود هرگونه مشکل با دندان یا پر شدگی‌ها بیش از دو بار در سال به دندان‌پزشک خود مراجعه نمایید.

 

منبع:چطورپدیا

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

چطور در ناحیه بالای ران لاغر شویم؟

چطور در ناحیه بالای ران لاغر شویم؟

روش اولتغییر رژیم غذایی

رژیم غذایی

۱- رژیم غذایی خود را تحت کنترل داشته باشید. از آنجا که هیچ راه آسانی برای کاهش وزن موضعی وجود ندارد، کل چربی بدنی سوزانده شده، به شما کمک می‌کند تا چربی ناحیه بالایی ران را کاهش دهید. اگر اضافه وزن دارید با کاهش کالری دریافتی روزانه در حد ۲۵۰ تا ۵۰۰ کالری در هر روز شروع کنید.

  • با حذف ۵۰۰ کالری در هر روز،۴۵۰ گرم در هر هفته (۳۵۰۰ کالری برابر ۴۵۰ گرم است) کاهش وزن خواهید داشت؛ اما به خاطر داشته باشید که این میزان کالری جدا از مقدار کالری است که با افزایش برنامه تمرین بدنی می‌سوزانید.

۲- چربی دریافتی خود را محدود کنید. آکادمی تغذیه و رژیم غذایی توصیه می‌کند که بزرگسالان کل چربی رژیم غذایی خود را به ۲۰ تا ۳۵ درصد از کالری دریافتی روزانه خود محدود کنند. از آنجا که یک گرم چربی معادل نُه کالری است، رژیم غذایی شامل ۲۰۰۰ کالری باید شامل ۴۴ تا ۷۸ گرم چربی در هر روز باشد.

  • برنامه تغذیه DASH (برای کاهش سطح کلسترول) توصیه می‌کند که چربی دریافتی رژیم غذایی معادل ۲۷ درصد از کل کالری باشد؛ در واقع، رژیم غذایی ۶۰ گرم چربی روزانه به ازای ۲۰۰۰ کالری. هنگام محدود کردن چربی‌های اشباع شده، سعی کنید در صورت امکان چربی‌های سالم یا غیراشباع را در رژیم خود بگنجانید. غذاهای حاوی مقادیر بالایی چربی غیراشباع شامل روغن‌های گیاهی، مانند روغن زیتون و روغن کانولا، روغن آجیل، دانه‌ها و آووکادو است.

۳- به اندازه کافی فیبر مصرف کنید. اغلب افراد مقدار فیبر توصیه شده ۲۱ تا ۳۸ گرم به ازای هر روز را مصرف نمی‌کنند. غذاهای غنی از فیبر، مانند میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، حبوبات برای کاهش وزن مفید هستند زیرا معمولاً چربی و کالری کمی دارند و غنی از مواد مغذی هستند؛ علاوه بر این فیبر به شما کمک می‌کند تا بیشتر و به مدت طولانی‌تری احساس سیری داشته باشید. دریافت مقدار زیادی فیبر در رژیم غذایی کمک می‌کند تا با سرعت بیشتری وزن و چربی بدنی را کم کنید.

  • به‌طور کلی غذاهای غنی از فیبر نیازمند زمان بیشتری برای جویده شدن هستند، به‌طوری که به بدن شما فرصت می‌دهند تا تشخیص دهد که دیگر گرسنه نیستید؛ بنابراین احتمال کمتری وجود دارد که پرخوری کنید. رژیم‌های غنی از فیبر اغلب «چگالی انرژی» کمتری دارند، یعنی به ازای حجم مشابهی از غذا، کالری کمتری دارند.

روش دوم: انجام تمرین‌های ورزشی ناحیه بالایی ران

تمرین‌های ورزشی

۱- اسکوات (چمباتمه) انجام دهید. این حرکت نه‌تنها ران‌ها، بلکه ناحیه لگن را نیز تنظیم می‌کند. برای انجام اسکوات:

  • در حالی که دو پای خود را به اندازه عرض شانه‌ها از هم باز کرده‌اید، بایستید و تعادل خود را به‌طور متوازن حفظ کنید. انگشت‌های پا را اندکی باز کنید و بازوها را درحالی که کف دست‌ها رو به داخل هستند، در دو طرف خود قرار دهید. شانه‌ها را پایین نگه دارید.
  • پشت خود را صاف نگه دارید، مثل حالت نشستن، رو به پایین اسکوات بزنید، در حالی که شانه ها به سمت لگن حرکت می‌کنند. وزن خود را روی پاشنه‌ها منتقل کرده و موقعیت بدن خود را با عضلات شکم تثبیت کنید.
  • زانوها را با پاهایتان در یک خط نگه دارید و در مقابل تمایل به حرکت دادن آنها رو به جلو مقاومت کنید. ران‌های خود را موازی با کف زمین قرار دهید و بی حرکت بمانید. اگر پاشنه‌هایتان در حال بالا آمدن هستند، به وضعیت شروع برگردید. نفستان را بیرون بدهید، با انتقال فشار روی پاها، راست بایستید.
  • برای تنوع حرکت اسکوات، نشستن را با تکیه بر دیوار را انجام دهید (انجام اسکوات پشت به دیوار و نگه داشتن آن) یا از یک توپ تمرینات ورزشی استفاده کنید.

۲- پیلاتس انجام دهید. ورزش پیلاتس کمک شایانی به حفط تناسب کلی اندام و به ویژه ران‌ها می‌نماید. حرکات زیر را یاد گرفته و روزانه انجام دهید.

  • در حالی که پاهای خود را کمی بیشتر از عرض شانه باز کرده اید، بایستید و زاویه انگشتان پا را رو به بیرون تنظیم کنید.
  • بازوهای خود را رو به جلو بکشید. این حرکت به شما کمک می‌کند تا تعادل خود را حفظ کرده و پشت خود را صاف نگه دارید. سپس با حالت اسکوات به پایین بروید. به یاد داشته باشید که زانوهای خود را همراستا با انگشتان پا قرار دهید!
  • به آهستگی به حالت اولیه برگردید، در حالی که پایین تنه خود را زیر ستون فقرات جمع کرده‌اید. این حرکت‌ها را در حدود یک دقیقه تکرار کنید.

ورزش پیلاتس

۳- حرکت‌های لانژ رو به جلو انجام دهید. انجام دادن لانژ در همه جهت‌ها بسیار مفید است. باید ران‌های خود را در تمام زاویه‌ها تمرین دهید.

  • زمانی که با پاهای جفت شده صاف ایستاده‌اید، عضلات شکمی خود را درگیر کنید.
  • در حالی که پشت خود را صاف نگه داشته‌اید، پای راست را در هوا نگه داشته و تعادل خود را حفظ کنید. سپس پا را به آهستگی جلو بیاورید و روی زمین قرار دهید، دقت کنید که اول پاشنه را روی زمین بگذارید.
  • در حالی که پای راست خود را پایین می‌آورید، پای چپ را صاف کرده و وزن خود را روی پای جلویی نگه دارید. بدن‌تان را تا حدی پایین بیاورید که ران پای راست و قوزک پای چپ با سطح زمین موازی و متعادل گردند.
  • به وضعیت شروع برگردید، فشار را بر روی پای جلویی منتقل کنید و جای پاها را عوض کنید. به مدت تقریباً سی ثانیه یا تا جایی که تحمل دارید، این حرکت را روی هر سمت تکرار کنید.

۴ حرکت دورانی تک-پا را انجام دهید. ای حرکت‌ها در پیلاتس معمول بوده و حرکات ورزشی عضله‌ساز محسوب می‌شوند.

  • روی زمین بر روی سطحی راحت مثل تشک یوگا یا پیلاتس دراز بکشید. بازوها را در حالی که کف دست‌ها رو به پایین است، به سمت خود بیاورید.
  • پای راست را در حالی که صاف نگه داشته‌اید، بلند کنید و در جهت سقف نگه دارید. کمی پای خود رو به سمت بیرون بچرخانید.
  • در تمام مدت پایین تنه را بر روی تشک نگه دارید. سپس نفس عمیق بکشید و پا را بطور کامل در دایره‌های ساعت‌گرد بچرخانید. پس از پنج بار انجام دادن این حرکت، جهت حرکت را به چرخش‌های د رخلاف جهت ساعت تغییر دهید.
  • این مجموعه حرکت‌ها را چهار بار، با عوض کردن پاها تکرار نمایید.

۵- به تمرین‌های مقاومتی و هوازی ادامه دهید. بسیار خب، حالا شما تمرین‌های ورزشی ران‌ها را به اتمام رساندید، اما از آنجا که چیزی به عنوان کاهش وزن موضعی وجود ندارد، لازم است که کل بدن خود را نیز تمرین دهید. تمرین هوازی بیشترین مقدار چربی را می‌سوزاند، اما ترکیبی از تمرین هوازی و تمرین‌های مقاومتی به سوزاندن بیشترین میزان کالری منجر خواهد شد.

  • برای کسب نتایج چشمگیر، تمرین‌های متناوب را شروع کنید. این تمرین‌ها فواید تمرین‌های هوازی را تقویت می‌کند و کالری‌های بیشتری می‌سوزاند. یک تمرین کوتاه پیوسته تا سخت‌ترین حدی که می‌توانید انجام می‌دهید، فاصله کوتاهی را استراحت می‌کنید و این کار را دوباره تکرار نمایید؛ در این حالت تمرین‌های ورزشی شما بسیار سریع‌تر انجام خواهند شد.

 

منبع: چطورپدیا

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

چطور از شر جوش رها شویم؟

چطور از شر جوش رها شویم؟

قابل ذکر است که این مقاله برای درمان جوش‌های متوسط تا خفیف بوده و برای صورت‌های دارای جوش‌های شدید و بسیار چرکین باید به پزشک مراجعه کنید تا پزشک پس از تشخیص علت جوش، درمان مناسب خوراکی یا داروهای موضعی را برای بیمار تجویز نماید.

 

کنترل چربی پوست و حمله جوش با ماسک مناسب

اولین موردی که قصد داریم در چالش پیشگیری و درمان جوش به شما معرفی کنیم، استفاده از ماسک‌هایی است که به کنترل چربی پوست کمک کرده و باعث پیشگیری از حمله جوش می‌گردند.

ماسک فریمن

یکی از ماسک‌های مناسب برای پوست‌های چرب و مستعد جوش، ماسک رس، نعناع، لیمو از برند فریمن (FREEMAN) است. لازم به ذکر است که این ماسک برای پوست‌های چرب و دارای جوش، مختلط و نرمال مناسب بوده و برای پوست‌های خشک و حساس مناسب نیست و افراد دارای پوست‌های حساس باید از ماسک‌های مناسب نوع پوست خود استفاده نمایند.

ماسک مذکور دارای سه ترکیب خاک رس، لیمو و نعناع است. خاک رس برای پاک‌سازی و کم کردن التهاب پوست بسیار مناسب بوده و لیمو به دلیل دارا بودن اسید اسکوربیک، برای کنترل چربی پوست مفید است؛ همچنین نعناع دارای اسید سالیسیلیک بوده و برای جلوگیری از تجمع سلول‌های مرده جلوگیری کرده و سلول‌های مرده قبلی را از روی پوست حذف می‌کند. تجمع این سلول‌ها باعث می‌شود که باکتری‌ها در این مکان‌ها جمع شوند و باعث بروز جوش‌ می‌شوند. از طرفی نعناع ضد التهاب بوده و به همین دلیل برای پوست‌های مستعد و دارای جوش بسیار مناسب است. این ترکیبات باعث می‌شود که منافذ پوست به مرور زمان بسته شده و پوست حالت درخشندگی ناشی از چربی را نداشته باشد.

نحوه استفاده از ماسک صورت

برای استفاده از ماسک، مقدار مورد نیاز از ماسک را درون یک ظرف قرار داده و با استفاده از بروس به آرامی ماسک را بر روی صورت خود پخش نمایید. پوست صورت قبل از استفاده از ماسک باید شسته شده و تمیز باشد. دقت کنید که از این ماسک نباید برای اطراف چشم استفاده گردد زیرا پوست اطراف چشم و لب به شدت حساس بوده و چنین ماسک‌هایی برای این نواحی مناسب نیستند. پس از قرار دادن ماسک بر روی پوست، به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه ماسک را بر روی پوست نگه داشته و سپس با روش‌های گفته شده در بخش بعد، به آرامی بشویید.

لازم به ذکر است که استفاده از ماسک در بهبود جوش‌های خفیف مناسب بوده و در پیشگیری از جوش مناسب بوده و کمک کننده است و در واقع درمان اصلی جوش نیست و بسته به میزان شدت جوش‌ها باید راه‌حل مناسب را انتخاب نمایید.

شستشوی صورت

یکی از مهم‌ترین کارهایی که برای پیشگیری و درمان جوش‌های صورت باید انجام شود، نحوه صحیح شستشوی صورت است. یکی از بدترین اتفاقاتی که ممکن است برای صورت جو‌ش‌دار رخ دهد، التهاب پوست نام دارد. شما ممکن است با فشار و ماساژ بیش از حد و با مدت زمان بالا، التهاب را به‌صورت خود القاء کنید. دقت کنید که در زمان شستشو در مدت زمانی کمتر از ده ثانیه و با فشار بسیار ملایم صورت خود را ماساژ دهید تا از التهاب جلوگیری کنید.

بایودرما سبیوم

معرفی محصولات مناسب شستشوی صورت

برای شستشوی صورت شما می‌توانید یکی از محلول‌های پاک کننده برند «بایودرما سبیوم» (BIODERMA Sebium)  و یا «اَون» (Aven) را از بازار تهیه کنید. در آغاز شستشو ابتدا دستان خود را با آب مرطوب کرده و مقداری از محلول را کف دست خود بریزید و دستان خود را ماساژ دهید تا محلول حسابی کف کند، آنگاه کف ایجاد شده را به تمام منافذ پوست صورت خود از پیشانی گرفته تا گونه‌ها و زیر چانه برسانید و به‌آرامی و ملایمت برای ده ثانیه ماساژ دهید. در اینجا نکته قابل ذکر این است که برای پوست‌های چرب و جوشی از هیچ‌گونه «برس شستشوی صورت» (Face Brush) و یا لیف حمام استفاده نکنید و بهترین راه برای شستشوی صورت‌های آسیب‌پذیر استفاده از دستان خودتان است.

Aven

در انتهای شستشو و برای آبکشی صورت پیشنهاد می‌شود که از دوش دستی با فشار آب کم و دمای ملایم، بدون دخالت دست استفاده شود. در ‌صورتی که چنین امکاناتی وجود نداشت، باز هم با دستان خود و به‌آرامی کار آبکشی را انجام دهید.

خشک کردن صورت پس از شستشو

برای شستشوی پوست‌های چرب و جوش‌دار در کنار استفاده از شوینده‌ها و محلول‌های پاک‌ کننده مناسب، یک سری نکات بهداشتی در هنگام خشک کردن پوست را نیز باید رعایت کنید. استفاده از یک حوله برای خشک کردن دست و صورت در خانه شما، آن هم به صورت همگانی، باعث می‌شود که آن حوله به‌سرعت به مکانی برای رشد و تکثیر باکتری‌ها تبدیل شود که این مورد به‌هیچ ‌وجه برای پوست آسیب‌پذیر مناسب نیست و می‌تواند وضعیت جوش‌ها را بدتر کند. لذا این نیاز احساس می‌شود که به جای استفاده مداوم از یک حوله، چهارده عدد حوله کوچک تهیه کنید و در محل شستشوی صورت خود قرار دهید.

شما لازم است روزانه دو بار (و نه بیشتر) صورت خود را بشویید و هر بار از یک حوله برای خشک‌کردن صورت خود استفاده کنید و سپس حوله مصرف شده را در سبدی جداگانه نگ ه‌دارید تا در انتهای هفته تمامی چهارده حوله را با هم بشویید و این‌گونه در وقت خود نیز صرفه‌جویی کنید. با رعایت همین مورد ساده خواهید دید که بسیاری از جوش‌های شما برطرف شده و یا از پیشروی آن‌ها جلوگیری شده است.

 

حال، پس از شستشو نوبت به خشک‌ کردن پوست می‌رسد. همان‌طور که پیش از این ذکر شد، شما باید یک حوله کاملاً تمیز در اختیار داشته باشید و با ملایمت هرچه تمام‌تر پوست خود را خشک کنید. هرگز سعی نکنید که حوله را با فشار زیاد روی پوست خود بکشید و اجازه دهید قطرات آب به‌آرامی جذب حوله شوند. پس از اتمام کار حوله را در سبد حوله‌های چرک قرار‌داده و برای شستشوی بعدی از حوله‌ای تازه استفاده کنید.

درمان‌های دارویی

دوره درمان دارویی جوش‌های ملایم و متوسط را می‌توان با مراجعه به پزشک و تشخیص وی آغاز کرد و یا از برخی داروهای موضعی بدون نیاز به نسخه استفاده نمود. برای درمان جوش‌های ملایم و متوسط روش‌های متفاوتی وجود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به درمان موضعی با محلول‌های حاوی بنزوئیل پروکساید یا سالیسیلیک اسید و همچنین کرم‌های رتینوئید موضعی اشاره کرد. پزشک با توجه به بافت و ساختار پوست ممکن است تشخیص دهد که راه بهتر برای درمان جوش‌های شما استفاده از آنتی‌بیوتیک موضعی و محلول ضدجوش اریترومایسین است.

 

مرحله بعد مربوط به جوش‌هایی می‌شود که در طبقه‌‌بندی متوسط تا شدید قرار دارند و به‌‌راحتی از بین نمی‌روند. در این موارد، درمان سیستمیک که همان درمان دارویی است، به‌کار می‌رود. در چنین شرایطی معمولاً بیمار با تشخیص پزشک تحت یک دوره درمان با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی از‌‌جمله داکسی‌‌سایکلین و اریترومایسین قرار خواهد‌ گرفت. گاهی نیز تشخیص پزشک مبنی بر استفاده بیمار از داروی اسپیرونولاکتون خواهد بود که برای کنترل هورمون آندروژنیک به کار می‌رود. دلیل این تشخیص، این است که گاهی هورمون‌های داخلی بدن باعث به‌‌وجود ‌آمدن جوش می‌شوند و از طریق این دارو می‌توان ترشح هورمون را کنترل کرد. گاهی نیز قرص‌های ضد‌بارداری دیان برای درمان جوش‌های شدید تجویز می‌شود که مشاهدات نشان داده نتایج  قابل ‌قبولی نیز حاصل شده است.

 

در‌صورتی که بیمار با جوش‌های بسیار شدید و چرکی سر‌و‌کار داشته است که وی را کلافه و مستأصل کرده‌اند، پزشکان با آگاه‌سازی بیمار و ارائه توضیحات در مورد چگونگی مصرف و عوارض جانبی دارو، قرص‌های راکوتان را تجویز می‌کنند. استفاده از این دارو منوط بر آن است که بیمار به‌طور مرتب با پزشک خود در ارتباط بوده و وضعیت خود را به وی گزارش دهد تا از آسیب‌های جدی ناشی از عوارض جانبی دارو در‌ امان بماند.

بنزوئیل پروکساید

نحوه استفاده از ژل بنزوئیل پروکساید

یکی از روش‌های درمان جوش‌های متوسط تا خفیف، استفاده از ژل بنزوئیل پروکساید است. دقت کنید که مراحل استفاده از ژل را به دقت دنبال کرده و طبق دستور توضیح داده شده بر روی پوست خود اعمال نمایید. برای آغاز این کار شما ابتدا باید ژل بنزوئیل پروکساید را تهیه کنید که معمولاً بدون نیاز به نسخه در تمامی داروخانه‌ها موجود‌‌‌‌‌‌ است. این ژل با غلظت‌های متفاوت و مقادیر ۵/۲ درصد، ۵ درصد و ۱۰ درصد ارائه می‌شود. این ژل برای صورت و بدن استفاده می‌شود و گاهی ممکن است در فرد مصرف ‌کننده واکنش‌های آلرژیک ایجاد شود که در صورت مشاهده چنین واکنش‌های غیر‌عادی بلافاصله مصرف این ژل را قطع کنید و با پزشک خود تماس بگیرید. البته اگر از دستورالعمل ما پیروی کنید به احتمال فراوان مشکل خاصی پیش نخواهد آمد.

در هفته اول، یک شب در میان، پس از شستشوی صورت مقدار نصف بند‌انگشت از انگشت اشاره را آغشته به ژل بنزوئیل پروکساید کرده و بر روی تمام صورت خود به‌غیر از دور چشم ماساژ دهید. در هفته دوم، همین مقدار ژل را هر شب پس از شستشو بر روی صورت خود قرار دهید. هفته سوم مقدار ژل مصرفی را به بیش از یک بندانگشت افزایش دهید و در هفته چهارم هم به همین ترتیب مقدار ژل مصرفی را تقریباً دو برابر می‌کنیم. در هفته پنجم مقدار ژل مصرفی را به تمام طول انگشت افزایش دهید و تمام صورت را به غیر از پوست دور چشم و دور لب‌ها با ژل به‌آرامی و ملایمت فراوان بر روی پوست قرار دهید. برای اعمال این ژل بر روی صورت باید به مدت سه دقیقه ماساژ دهید و سپس ده تا پانزده دقیقه صبر کنید تا ژل جذب پوست شود. درصورتی که افزایش ژل مصرفی را به همین ترتیبی که ذکر شد انجام ندهید یا مدت زمان ماساژ صورت و فرصت ۱۵ دقیقه‌ای پس از اعمال ژل را رعایت نکنید، نتیجه مورد نظر حاصل نخواهد شد و به‌اصطلاح دوره درمان نیمه‌تمام باقی می‌ماند. لازم به ذکر است که پس از استفاده از ژل بنزوئیل پروکساید نیازی به شستن صورت نیست و مدت زمان انتظار ۱۵ دقیقه‌ای برای ادامه فرآیند مراقبت پوست است که در ادامه توضیح داده خواهد شد.

درمان جوش‌های صورت

تشریح مراحل روزانه شستشو، درمان و آب‌رسانی

حال که نحوه انجام صحیح اعمال ماسک‌ها، شستشو، خشک کردن و استفاده از ژل بنزوئیل پروکساید توضیح داده شد، در این بخش از مقاله سه مرحله نگه‌داری از پوست‌های جوش‌دار که شامل شستشوی صورت، استفاده از ژل و پماد ترمیم‌ کننده و آب‌رسانی و مرطوب‌کنندگی پوست است، با جزئیات بیشتری به استحضار شما خواهد رسید. لازم به ذکر است که با رعایت این موارد شما پس از یک ماه قادر به مشاهده نتایج مثبت و بهبود جوش‌های پوست خود خواهید بود و در غیر این صورت، لازم است برای اقدامات بیشتر به پزشک مراجعه کرده و تحت درمان قرار گیرید.

ابتدا، برای شروع درمان برای تنظیم چربی پوست و جلوگیری از حمله جوش، یک ماسک مناسب مانند ماسک «لیمو نعناع فریمن» (mint+lemon FreeMan) را تهیه کرده و دو بار در هفته یا به تعداد دفعات مورد نیاز و یا بر طبق دستور آن ماسک، استفاده نمایید.

در مرحله دوم، پوست صورت را هر روز دو بار و نه بیشتر، به روشی که در ابتدای مقاله توضیح داده شد، شستشو داده و سپس به آرامی خشک کنید.

در مرحله سوم، در صورتی که استفاده از ماسک یا شستشوی درست و منظم پوست باعث از بین رفتن جوش‌ها نشده است و استفاده از بنزوئیل پروکساید را آغاز کرده‌اید، دستورالعمل اعمال این ژل بر روی صورت را دقیق و گام به گام دنبال کنید. لازم به ذکر است که در مدت استفاده از ژل بنزوئیل پروکساید، باید روزانه به طور منظم از کرم ضد آفتاب استفاده شود.

 

مرحله پایانی نگه‌داری از پوست‌های جوش‌دار و آسیب دیده که با وجود اهمیت فراوان اغلب نادیده گرفته می‌شود، مرحله مرطوب‌سازی و آب‌رسانی به پوست است. پوست‌های تحت درمان معمولاً به دلیل مصارف دارویی دچار خشکی و التهاب می‌شوند و ما باید با مرطوب ساختن پوست جلوی این خشکی را بگیریم تا درمان سریع‌تر و با کیفیت بهتری انجام شود.

 

پانزده دقیقه پس از ماساژ ژل بنزوئیل پروکساید بر روی پوست خود، حالا فرصت آن رسیده که با استفاده از یک کرم مرطوب‌ کننده مناسب پوست‌های جوش‌دار، عملیات مرطوب‌سازی پوست خود را آغاز کنید. شما باید بدون اینکه ژل بنزوئیل پروکساید را بشویید، کرم مرطوب‌ کننده را به مقدار یک قاشق چای‌خوری به همان ترتیب قبل با دقت و ملایمت فراوان بر روی تمام منافذ پوست صورت خود به غیر از پوست زیر چشم ماساژ دهید.

دلیل اصرار بر اینکه از این ژل و کرم برای پوست زیر چشم استفاده نکنید، این است که این نقطه بسیار حساس‌تر از دیگر نقاط پوست است و برای پوست زیر چشم کرم‌های مخصوص و ملایم‌تری در بازار موجود است. در پایان از شما عزیزان می‌خواهیم که تمامی نکات اشاره شده در این مطلب را جدی بگیرید و حداقل یک ماه با صبر و حوصله برنامه درمانی را پیش ببرید تا نتیجه لازم را کسب کنید.

 

منبع:چطورپدیا

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

چطور با خوراکی‌های ویژه‌ی تقویت مغز، هوشیار بمانیم؟

چطور با خوراکی‌های ویژه‌ی تقویت مغز، هوشیار بمانیم؟

می‌توانید فروشنده‌ها را سرزنش کنید؟ آن‌ها برای ادامه‌ی حیات خود و رساندن محصولاتی که ارائه می‌دهند به مصرف‌کنندگان، باید سود کنند؛ اما آیا مفهوم این سخن است که خوراکی‌هایی که این برچسب‌ها را دارند صرفاً محصولات معمولی هستند یا اینکه واقعاً خوراکی‌هایی مخصوص مغز وجود دارد؟ پژوهش برای پاسخ به این سؤال وارد میدان شد و اثبات کرد که خوراکی‌های مغز، یعنی غذاهایی که تأثیری مثبت بر مغز می‌گذارند، حقیقتاً وجود دارند.

در این مقاله ۱۴ خوراکی مغز را که باید برای هشیار نگاه ‌داشتن ذهن به‌طور منظم بخورید، معرفی کرده‌ایم.

۱- بلوبری یا زغال اخته آبی

یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌های خداوند بزرگ، بلوبری است. بلوبری به‌عنوان پادشاه آنتی‌اکسیدان‌ها شناخته می‌شود و برای سم‌زدایی بدن به کار می‌رود.

مطالعات زیادی وجود ندارد که سعی در اثبات رابطه‌ی میان بلوبری و بهبود کارکرد مغز داشته باشد؛ اما یک مطالعه انجام شده است که ۹ فرد مسن در آن شرکت کرده‌اند. محققان با انجام این مطالعه متوجه شدند که مصرف آب بلوبری به‌صورت روزانه به مدت ۱۲ هفته عملکرد حافظه را تقویت نمود. اگر این نتیجه‌گیری برای آنکه بلوبری را در برنامه‌ی غذایی خود بگنجانید، به‌اندازه‌ی کافی برای شما منطقی نیست، باید دیگر مقالات چطورپدیا راجع به خواص شگفت‌انگیز بلوبری را مطالعه نمایید.

همان‌طور که مصرف هر کدام از خوراکی‌های مغز که در اینجا به فهرست ارائه شده است، به میزان بیش از نیاز، عوارض جانبی به همراه خواهد داشت؛ بلوبری نیز از این قاعده مستثنا نیست. زمانی که بلوبری را در کنار خوراکی‌های دیگر مغز در برنامه‌ی غذایی خود می‌گنجانید، فراموش نکنید که بیش از نصف لیوان (۱۱۳ گرم) در روز نباید مصرف کنید.

۲- کلم بروکلی

اولین خوراکی از دسته‌ی سبزیجات در این فهرست، بروکلی است. بروکلی را به هر شکل که مصرف کنید، کباب ‌شده، بخارپز، خام یا سرخ‌ کرده، باز هم هشیاری مغز شما را افزایش خواهد داد. دو ماده‌ی مغزی مهم در بروکلی وجود دارد که آن را به یکی از خوراکی‌های مغز در این فهرست تبدیل نموده است. ویتامین «کا» (K) که مقداری کمتر از آن در بلوبری نیز موجود است، به تقویت توانایی‌های شناختی کمک می‌کند. ماده‌ی مغزی کولین، حافظه را تقویت می‌نماید.

ویتامین کا موجود در بروکلی شش برابر ویتامین کا موجود در بلوبری است؛ اما بلوبری کمی خوش‌مزه‌تر است. با هر غذای گرمی که در طول روز نوش جان می‌کنید، بروکلی هم بخورید و مغز خود را به یک مغز فوق‌العاده تبدیل کنید.

۳- گردو

مصرف گردو همچنین به دلیل وجود ویتامین «ای» (E)، فرایند تضعیف ذهن بر اثر کهولت را کند می‌کند. دفعه‌ی بعدی که هوس خوردن یک میان‌وعده به سراغ شما آمد، یک بسته گردوی بو نداده و بی‌نمک بخرید. در آینده گردو به جایگزینی برای همه‌ی میان‌وعده‌های ناسالم نظیر بیسکویت شکلاتی تبدیل خواهد شد.

خوراکی‌های مغزی به دلیل وجود قند نیست که خوراکی‌های مغز نامیده می‌شوند. این خوراکی‌ها معمولاً مقدار زیادی ویتامین و آنتی‌اکسیدان دارند و بر همین اساس می‌توانید آن‌ها را شناسایی کنید.

۴- چای سبز

بعضی افراد قهوه دوست دارند و بعضی چای را ترجیح می‌دهند. مجبور نیستید بین این دو یکی را انتخاب کنید، زیرا هر دوی آن‌ها خود را در این فهرست گنجانده‌اند (شماره ۱۱ خوراکی‌های مغزی به قهوه اختصاص یافته است).

چای سبز فقط حاوی کافئین نیست؛ بلکه ال تیانین نیز دارد که کار اصلی آن کاهش میزان اضطراب است. این ماده همچنین مقدار دوپامین و تولید امواج آلفا (تمدد اعصاب) را افزایش می‌دهد. مقدار کمتر کافئین موجود در چای سبز نسبت به قهوه باعث می‌شود یک نوشیدنی عالی برای بهبود عملکرد مغز باشد. کافئین و ال تیانین در کنار هم تأثیراتی مفید از خود به جای می‌گذارند و مقدار کافئین موجود در چای سبز مناسب‌ترین مقدار لازم برای مغز است. اثبات شده است که افرادی که چای سبز می‌نوشند، سطح انرژی پایدارتر و بهره‌وری بیشتری در مقایسه با نوشیدن قهوه از خود نشان می‌دهند؛ بنابراین اگر به دنبال خوراکی‌های مغزی هستید که بهره‌وری شما را افزایش دهند، بهترین گزینه چای سبز است.

۵- پرتقال

پرتقال یک نعمت زیبا از خداوند هستی است و به داشتن مقدار زیادی ویتامین سی معروف شده است. خوردن یک پرتقال بزرگ کافی است تا ۱۰۰% نیاز روزانه‌ی بدن به ویتامین سی تأمین گردد. ویتامین سی مزایای بسیاری دارد:

  • خطر بروز بیماری‌های مزمن نظیر بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد.
  • می‌تواند در مبارزه با فشارخون بالا مفید واقع شود.
  • ایمنی بدن را با افزایش تولید گلبول‌های سفید خون قدرت می‌بخشد.
  • و مهم‌تر از همه اینکه بنا به تحقیقات موجود، مصرف زیاد ویتامین سی به بهبود حافظه و اندیشه کمک می‌کند. گفته می‌شود کم مصرف کردن ویتامین سی منجر به زوال عقل می‌شود. شاید معنای جمله این باشد که اگر به‌اندازه‌ی کافی ویتامین سی مصرف کنید، می‌توانید از زوال عقل پیش‌گیری نمایید.

برای آنکه همه‌ی مطالب مربوط به ویتامین سی را مطالعه نمایید، مقالات چطورپدیا راجع به این موضوع را مطالعه نمایید.

۶- آووکادو

طعم آووکادو به‌خوبی با سالاد تطبیق داده می‌شود و همچنین می‌توان آن را با نان تست میل کرد.

آووکادو منبع چربی‌های سالم، یعنی چربی‌های تک غیراشباع است. اعتقاد بر این است که چربی تک غیراشباع برای داشتن جریان خون سالم مفید است و جریان خون سالم نیز به‌نوبه‌ی خود به داشتن مغزی سالم کمک می‌کند. همچنین آووکادو فشارخون را پایین آورده و درنتیجه از افت توانایی‌های شناختی پیش‌گیری می‌کند.

کافی است یک‌چهارم یا یک‌دوم آووکادو به برنامه‌ی غذایی روزانه‌ی خود اضافه نمایید تا مغز عملکردی مثل یک ابرقهرمان داشته باشد.

اگر به دنبال روش‌های کاربردی اضافه کردن آووکادو به برنامه‌ی غذایی روزانه‌ی خود هستید، مقالات چطورپدیا راجع به این موضوع را دنبال کنید.

۷- روغن نارگیل

روغن نارگیل روغنی با چند کاربرد است. بعضی افراد در آن حمام می‌کنند، بعضی آن را روی کل پوست بدن خود می‌مالند و همچنین برای آشپزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای آنکه فواید زیر از آن حاصل شود، باید از طریق دهان آن را مصرف کنید (اما انتخاب با شما است).

زمانی که صحبت از بهبود عملکرد مغز در میان باشد، روغن نارگیل به‌عنوان ماده‌ای شناخته می‌شود که عملکرد مغز ر ا در بیماران دچار آلزایمر بهبود می‌بخشد. گرچه اثبات شده است برای افرادی که آلزایمر ندارند هم خوب است؛ ضرر ندارد. به‌جز این مورد، مزایای بسیار بیشتری نیز برای روغن نارگیل برشمرده‌اند.

۸- اسفناج

یک مطالعه نشان داد، زمانی که افراد مسن یک (یا دو) وعده اسفناج (یا سبزی‌های دیگر) به‌صورت روزانه به مدت حدود ۵ سال مصرف کردند، توانایی‌های شناختی افرادی را به دست آوردند که یازده سال از آن‌ها جوان‌تر بودند و هرگز سبزی نمی‌خوردند. همه‌ی این موارد به لطف ویتامین «کا» (K) موجود در سبزیجاتی نظیر اسفناج، کلم‌پیچ، کولارد و خردل چینی است.

ملوان زبل با خوردن اسفناج ظاهری قوی پیدا می‌کرد و شما نیز با مصرف روزانه‌ی اسفناج از درون قوی خواهید شد. در سایت چطورپدیا می‌توانید مقالات بیشتری در مورد دستوارت غذایی حاوی اسفناج پیدا کنید.

۹-  بلغور جو دوسر

بلغور جو دوسر که به‌عنوان غذایی برای وعده‌ی صبحانه شناخته می‌شود، یکی از انواع غلات است که به‌جز قند چیزهای دیگری نیز برای ارائه دارد. استفاده از بلغور جو دوسر برای صبحانه دلیل خاصی دارد. علت آن وجود مقدار زیاد کربوهیدرات آن است که مثل تزریق گلوکز عمل کرده و سطح قند خون را شدیداً افزایش می‌دهد.

گلوکز فوراً به مغز ارسال می‌شود تا به عملکرد آن کمک نماید. در اصل یعنی هر چه تمرکز گلوکز در خون بیشتر باشد، تمرکز کردن و به یاد آوردن مطالب بهتر انجام خواهد شد. اگر صبح دچار کمبود قند خون هستید و نمی‌توانید بدون خوردن یک صبحانه‌ی سنگین پس از بیدار شدن بازده خوبی داشته باشید، بلغور جو دوسر بهترین دوست شما خواهد بود.

۱۰- کشمش

کودکان اغلب کشمش را به دلیل شیرین بودن به‌عنوان یک میان‌وعده‌ی سالم مصرف می‌کنند؛ اما آیا می‌دانستید کشمش عملکرد مغز را ارتقاء می‌دهد؟ کشمش منبع اصلی عنصر «بور» (Boron) در میان انواع خوراکی‌های مغز هستند. پژوهش نشان داد که سطح بور در بدن به هماهنگی چشم و دست و حافظه‌ی کوتاه‌مدت مربوط است. افزایش سطح بور، هر دو را بهبود می‌بخشد.

علاوه بر آن، کشمش:

  • زخم‌ها را سریع‌تر درمان می‌کند.
  • از کمبود ویتامین دی پیش‌گیری می‌نماید.
  • و فواید بسیار زیاد دیگری نیز دارد.

از مادر خود بابت کشمش‌هایی که در دوران ابتدایی در تغذیه شما قرار می‌داد تشکر کنید و این لطف را با قرار دادن کشمش در تغذیه‌ی فرزندان خود جبران کنید.

۱۱- قهوه

قبلاً درباره‌ی مزایای چای سبز صحبت کردیم؛ اما معنایش این نیست که قهوه نیز نمی‌تواند کاری برای بهبود عملکرد مغز انجام دهد. اگر قهوه را به چای ترجیح می‌دهید با دقت گوش دهید.

قهوه خواصی دارد که بیشتر افراد حتی نمی‌دانند. منظور این است که آنتی‌اکسیدانی که بیشتر افراد از قهوه دریافت می‌کنند، نسبت به هرکدام از غذاهایی مغزی که معرفی شد، بیشتر است. علت این نیست که آنتی‌اکسیدان بیشتری در قهوه وجود دارد؛ بلکه قهوه بیش از دیگر خوراکی‌های مغز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این آنتی‌اکسیدان‌ها از مرگ سلول‌های مغزی پیش‌گیری می‌کنند و درنتیجه در برابر زوال عقل و بیماری‌های مرتبط با آن نیز محافظت می‌شوید.

فراموش نکنید که کافئین نیز می‌تواند در پیش‌گیری از زوال عقل و آلزایمر مفید باشد. نیازی نیست دست از قهوه خوردن بردارید؛ فقط دیگر این همه شکر و شیر به آن اضافه نکنید. قهوه را سیاه و تلخ و حداکثر ۳ بار در روز بنوشید و دیگر مشکلی وجود نخواهد داشت.

۱۲- بادام

عقب‌تر درباره‌ی گردو صحبت کردیم؛ اما آجیل و خشکبار عموماً برای سلامتی شما مفید هستند (مگر اینکه در خوردن آن‌ها زیاده‌روی کنید).

مغز بادام شناخته‌شده‌ترین خشکباری است که پتانسیل بهبود حافظه و تأخیر در پیشرفت آلزایمر را در خود دارد. البته مزیت‌هایی مشابه با گردو نیز دارد؛ اما چربی امگا ۳ در آن کمتر است. اگر هر روز چیزهایی را فراموش می‌کنید، شاید یک مشت بادام در روز مشکل شما را رفع کند. پنج الی شش بادام در روز کافی است. اگر نگران افزایش وزن نیستید، می‌توانید یک مشت از آن بردارید؛ اما در مصرف آن زیاده‌روی نکنید؛ زیرا چربی فراوانی در آجیل وجود دارد. برای آنکه فواید بیشتری از بادام و دستورهای غذایی مربوط به آن را مطالعه نمایید، کمی در چطورپدیا جستجو کنید.

۱۳- عدس

برای افراد گیاهخوار، عدس یکی از بهترین منابع پروتئین در میان حبوبات به شمار می‌رود. علاوه بر آن، منبعی غنی از انواع مواد مغذی اساسی نظیر آهن، ویتامین ب ۶ و فولات (ویتامین ب ۹) است. جدا از آنکه عدس ترکیبی فوق‌العاده با برنج به ارمغان خواهد آورد، بسیار برای مغز مفید خواهد بود. همه‌ی مواد مغذی اساسی لازم برای بهبود عملکرد مغز به روش مخصوص خود در آن یافت می‌شود:

  • فولات (ویتامین ب ۹) حین بالا رفتن سن، مغز را هشیار نگاه می‌دارد.
  • آهن نقشی اساسی در عملکرد ناختی زنان باردار ایفا می‌کند.
  • زینک در بهبود حافظه شهرت دارد.
  • ویتامین ب ۶ و تیامین انرژی و تمرکز بیشتری به شما می‌دهند.

همان‌طور که ملاحظه می‌کنید، عدس یکی از بهترین غذاهای مغز در این فهرست است؛ اما به سلیقه و انتخاب شما نیز بستگی دارد. شاید کسی باشد که تابه‌حال در عمرش عدس نخورده باشد.

 

۱۴- توت‌فرنگی

بیشتر توت‌ها و دیگر میوه‌های مشابه نظیر توت‌فرنگی (که رسماً جزء خانواده‌ی توت به‌حساب نمی‌آیند) همه تأثیراتی سودمند برای مغز به همراه دارند. آن‌ها از دست دادن حافظه را به دلیل کهولت سن عقب می‌اندازند و حتی شاید روند آلزایمر را کند کنند.

مورد دیگری که بیشتر به توت‌فرنگی مربوط می‌شود، مقدار پتاسیم موجود در آن است. پتاسیم باعث افزایش جریان خون شده و درنتیجه عملکرد شناختی را بهبود می‌بخشد. خوردن هشت توت‌فرنگی در روز مناسب بوده و مزایای بسیار زیادی علاوه بر دیگر مواردی که در چطورپدیا برای توت‌فرنگی ذکر شده را به همراه خواهد داشت.

 

نتیجه‌گیری

«شما همان چیزی هستید که می‌خورید.»

این یکی از قدیمی‌ترین پندهای حکیمانه است که همه‌ی آنچه باید بدانید را به شما می‌گوید. هر خوراکی که در این فهرست ازخوراکی‌های مغز به شما معرفی شده است، به‌نوعی عملکرد مغز را ارتقاء می‌دهد؛ بنابراین هرکدام از این خوراکی‌ها که پس از خواندن این مقاله برای خوردن انتخاب کنید، فرقی نمی‌کند. مهم‌ترین مسئله این است که همه‌ی مطلب را با دقت بخوانید و یکی از خوراکی‌های مغز را که بیش از دیگر خوراکی‌ها با هدف شما تطابق دارد، انتخاب کنید.

خوراکی مغز بعدی منتخب شما نوش جان باشد!

 

منبع: چطورپدیا

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰